بیاید به ربات ها دروغ گفتن یاد بدیم !

تصور اینکه یه ربات بخواد دروغ بگه هم عجیبه هم باورنکردنی اما واقعیتی که وجود داره اینه که این امکان وجود داره که یه ربات بتونه دروغ بگه . تعریف ما از دروغ گفتن عمدتا به دو بخش دروغ عادی و دروغ مصلحتی تقسیم میشه ، اینکه به چه دروغی بگیم مصلحتی به چه دروغی بگیم عادی بسته به تعریفی داره که هر آدمی از دروغ برای خودش داره ، اما نکته ای که وجود داره درباره ربات ها اینطوری پیش میاد که ،یه ربات قرار با کمک هوش مصنوعی رشد بکنه ، حرف زدن یاد بگیره ، درست و غلط و بتونه تشخیص بده همه اینا شما رو احتمالا یاد یه بچه میاندازه .
دقیقا ، یه ربات یه بچس که قرار از دارندش نحوه زندگی کردن و یاد بگیره ، توی فیلمی که گذاشتم ، ماجرا : اینطوریه که یه مرد که همون برنامه نویس ، با ربات
مصاحبه میکنه . اگه به سوال و جوابایی ربات و انسان نگاه کنین به نکات جالبی بر میخورین .

اینکه ربات از زیبایی مصاحبه کننده حرف میزنه با این مفهوم که ربات به واقع نمیتونه تشخیص بده که رو به روش با چه کسی داره حرف میزنه و اینکه سوالش برای این موقعیت درست نیست ، بعد از اون از مصاحبه کننده درخواست پول میکنه که این سوال توهین به شخص روبه رویی ربات به حساب میاد که ربات نتونست اینو تشخیص بده و … .

ربات ها کاملا مثله بچه هایی هستن که تازه دارن زبون باز میکنن و نیاز به مراقبت کامل و دائم دارن اما نکته ای که وجود داره اینکه که مفهون بسیاری از رفتار های انسانی پیچیده تر از این حرفاس ، یه رفتار برای انسان ها میتونه کاملا عادی باشه اما اگه قرار باشه همین رفتار و یه ربات یاد بگیره قطعا به مشکل برمیخوره ، مثلا تعارف کردن بین ما به امر کاملا مرسوم به حساب میاد اما برای ربات تمیز دادنش جز سخت ترین کارای دنیا به حساب میاد (:
این مسئله جدا از اینکه میطلبه تا برنامه نویس و مالک ربات دربارش عمیق تر فکر کنن ، مفاهیم دیگه ای که برای ما از اولویت برخورداره رو به میون میکشه که اگه دربارش فکری نشه همه رو به مشکل میندازه و این چیزی نیست که هیچ کس بخوادش .

خودمونی های من و لینوکس۲ (این قسمت : حالا چیکار کنم؟)

linux_usenet

آنچه در قسمت قبل خواندید :

من هیچ برنامه ای برای رفتن به سمینار آشنایی با لینوکس نداشتم و جادوی موز انگیزه ای شد که توجهم به دنیاهای بزرگتر هم جلب شه

راستش بعد از اون روز دیگه هیچ فکری راجع به لینوکس نداشتم تا اینکه  سال تموم شد  اگه درست یادم  باشه  ( چون ماهش و مطمئن نیستم) ، رسیدیم به  اردیبهشت و جشن انتشار اوبونتو ۱۵.۰۴ .

اون روز قرار بود دوره همی باشه از یه عالمه لینوکس باز ، علاقه مند به دنیای آزاد و کلی کارگاه و بحث آزاد که بیشتر به همین چیزا برگزار شد  ، البته مثله همه این مدل دورهمیا کلی خوراکی خوشمزه هم بود از نوشیدنی ، تا اینکه برای اول بار ،[برای من ] با دوجور ناهار پذیرایی کردن گذشت .
این وسط یه کارگاهی برگزار شد به اسم اوبونتو صفر تا صد که توسط دانیال بهزادی اجرا شد، این کارگاه برای من یکی کلی جذابیت داشت فقطم به یه دلیل برای اول بار جایی رفتم و بصورت کاملا رایگان با اصول و مبانی اولیه یه چیزی آشنا شدم بدون اینکه پولی بخوام بدم

« این بهترین قسمت دورهمی اون روز بود برای من البته در مرتبه دوم ، بنا به قانون اول هادی، همیشه آدمارو بشناس (( پس در مرتبه اول این بود که با کلی ادم باحالم  آشنا شدم ))» .

1070835083xploded
به قولی کمک های اولیه (: دانیال باعث شد که انگیزه بگیرم که لینوکس روی لپتاپم نصب کنم اما نه بصورت دوآل (( دوآل : به نصب در کنار یک سیستم عامل دیگه گفته میشه )). آخه قبلا نصب کرده بودم اما در اصل نشده بود که درست امتحانش کنم به فهمم چیه ؟ چطوری ؟ کی به کیه ؟ اما این بار دیگه واقعا میخواستم که بصورت اختصاصی نصبش کنم .

بعد از اینکه این انگیزه رو پیدا کردم که نصب کنم ، حالا استرس که بعدش نرم افزاری مختلف چه کنم رو چی کد بزنم ؟ ، اینترنت چی ؟ماشالاشون باشه پایه اصلی اینترنت ، فیلترشکن چی (:

آخرش با خودم گفتم ، خوب مرگ که نیست،حالا یبارم امتحانش ضرر نداره که ، بیا و نصبش کن ببین چی میشه (:

میدونین بدترین قسمت نصب یه سیستم عامل جدید مثل گنو لینوکس روی دستگاهتون چیه ؟ D:
اینکه که نمیدونین حالا که من اینو نصب کردم ، خب ، بعدش D:
منم واقعا به این مشکل دچار شدم اولین باری که اوبونتو روی لپتاپم نصب کردم ، این سوالو از خودم  تقریبا ۲۴ ساعت کامل داشتم میپرسیدم :
حالا چیکا کنم ؟

دوستایی که از من واردترن بهتر میدونن که مثلا برای اینکه بتونی موزیک توی لینوکس گوش کنی حتما باید بسته خاصی و نصب کنی تا بتونی از موزیکات لذت ببری ، من همچین مشکلایی  اصلا نداشتم به خاطر آموزش صفرتا صدی که دیده بودم ، اما وقتی که برای اولین بار وارد لینوکس میشین ، حسش مثله حس اون آقاهس که لباس مارک دار پوشید ازش پرسیدن ، چه حسی داری ؟ گفت حس غربت D:

شاید بشه گفت مهمترین مشکل واسه این که مردم به سمت لینوکس جذب نمیشن همینه که عادت نداریم با چیزای جدید روبرو بشیم ، این نه بده نه خوب اما چیزیه که هست .
اگه قرار باشه مردم ما با مفهوم حریم شخصی آشنا بشن نه به صرف دنیای مجازی ، حتی دنیای واقعی ، اول از همه باید یه دوره ی صفرتاصد ببینن که اول بدونین همچین چیزی هست اصولی داره بعد از اول که بنظرم مهمتره یکی باید باشه تا بعد از اینکه درگیرشدن با مسئله کنارشون باشه تا هرجا کم آوردن کمکشون کنه تا وقتی که حرفه ای بشن .

پینوشت :این قضیه توی دنیای مجازی حل شدس اما واسه اصول دیگه ای که وابستس به دنیای مجازی مثل همین حریم شخصی منبع درستی وجود نداره اینو اینجا آوردم تا بعدا بیشتر بگم ازش .

 

از چی به چی رسیدیم !

بعضی وقتا توی کار ، آدم دنبال یه سوژه خاص میگرده تا نیاز کاریش باهاش برطرف کنه اما خو داستان از جایی جالب میشه که موضوعی که میخوایش اصلا پیدا نمیکنی اما به یه چیزه جالب دیگه برمیخوری که به موضوع جالبی برات تبدیل میشه .
البته یکم که نه خیلی بیشتر از یکم بی ربطه این داستان به موضوع نوشتم اما خو شیرینی خاصی داره که بد نیست اینجا بیارمش ، احتمالا اگه راجع به داستان کشف فرمول ساختار بنزین شنیده باشین اینطوریه که کاشف «فریدریش آگوست ککیوله» سالها دنبال ارائه این فرمول بوده اما به نتیجه نمیرسید تا اینکه یه شب توی رویا  دید که مولکولای بنزین با حرکتی مار مانند ،حرکتی حلقوی (( بعدها اصلاح شد و تبدیل شد به  شش ضلعی )) رسم کردند و اینطوری پرده  از راز ساختار فرمول بنزین برداشته شد، گفتم که خیلی بی ربطه (:

چند روز قبل واسه یکی از پروژه هایی که داشتم دنبال یه ایده  توی اینترنت میگشتم ، (( واسه این کار دنبال یه تصویر پس زمینه که خیلیم ساده باشه و توش رنگ نارنجی استفاده شده باشه باید پیدا میکردم ))  ،که با این تصویر روبرو شدم :

bublechamber

این تصویر خیلی نظرمو به خودش جلب کرد با یه جستجوی ریز توی وب با عبارت اتاق حباب روبرو میشین ، اتاق حباب یا bubble chamber وسیله ای که با کمک اون حرکت ذرات الکتریکی درونش رو شناسایی میکنن .
دونالد آرتور گلاسر ، مخترع اتاق حباب در ۱۹۵۲ اتاقک حباب اختراع کرد و در ۱۹۶۰ برنده جایزه نوبل شد. توی اتاق حباب معمولا از هیدروژن مایع پر میشه . این اتاقک انواع مختلفی داره ینی از انواع مختلفی از مواد پر میشه برای مثال اتاقک ابر ، اتاقک سیم و اتاقک جوش هم وجود دارند که این دوتای آخری جدیدترن .

اتاقک ابر همون ایده اتاق حباب اما به جای مایع از گاز پرمیشه ، برای شناسایی در محیط های بزرگتر استفاده میشه .

نکته بامزش اینجاست که به خاطر شباهت های این موضوع با حباب های آبجو ، احتمالی وجود داره که  آبجو الهام بخش ساخت این دستگاه بوده اما سال ۲۰۰۶ دونالد آرتور گلاسر توی مصاحبه ای این داستان رو رد کرده و فقط نمومه های اولیه رو با آبجو پر میکرده .

درسته که ماجرای بنزین و داستان من تقریبا بی ربط هستن ، اما فکر اینکه همیشه چیزای جدید زمانی پیدا میشن که هیچ انتظاری نداری و یا از جایی بهت میرسن که هیچ ربطی به موضوع اصلی نداره هیجان انگیزترین قسمت توی جستجو یه موضوع به حساب میاد ، وقتی که نمیدونی چی پیش میاد اما میری جلو یه نتیجه جالب بدست میاد .

 

منابع بیشتر :

 

 

 

همه پایتون کارا !

به مناسبت پایکان ۲۰۱۶

دیدین آدم بعضی وقتا یه کاریو یبار میکنه اینقد بهش حال میده که به قولی میره تو مخش یجور حس خاصی به این قضیه پیدا میکنه ، حالا حساب کنین توی جمعی از یه دنیای بزرگتری میشنوین که تا حالا تمام اطلاعاتتون در حد صفر بوده ازش ،دوس دارین که دوبار امتحانش کنین اما خو دستو پاتونو غول چراغ جادو بسته (:
اینکه میگم غول دقیقا منظورم ماکروسافته ، بزارین واضحتر بگم توی سیستم آموزشی که من درس خوندم محصولات ماکروسافتی از اولویت ، علاقه و اهمیت خاصی برخورداره در نتیجه به خاطر جوء موجودم اساتید ما زیاد وارد بحثای جدید نمیشدن ، پس منطقی بود که کسی مثله من زیادم در جریان قصیه نباشه .
درسته که این وظیفه دانشجو که بره دنبال علم و این حرفا ، اما تا وقتی ندونه سر فصلو میخواد دنبال چی بگرده خو؟ بهرحال از جرقه اون روز گذشت تا رسیدیم به اوایل اردیبهشت ماه و رویداد پایکان ایران دوره دوم ، در طی یک تصمیم یهویی تصمیم گرفتم برم ببینم چخبره.

در اصل پایکان یه دوره همی برنامه نویسای پایتون و کسایی که به این زبان علاقه دارنه ، و اینکه چن نفر آدمه حرفه ای و این کاره میان و راجع بهش حرف میزنن.
پایکان به نوعی هم جالب بود هم نه خیلی تو ذوق میزد . میگم جالب بود ، چون ارائه های جالبی داشت بنی ببشتر ایده های جالبی گرفتم ازش «البته ارائه نچسبم توش زیاد بود ولی اینجا جاش نیس » اما عمده ترین ایرادی که میشه به پایکان گرفت اینه که کاملا بی برنامگی توش به چشم میاد اینکه شما میدونید چنتا مهمون دارین اما صندلی براش تعریف نکردین خب جالب نیس خیلی ، میدونم که پایکان چون رایگانه خب خیلی نمیشه انتظاری داشت و نمیخوام تلاش دوستامو ندید بگیرم اما میشد بهتر از این برنامه رو اجرا کرد که کسایی که اومدن خیلی اذیت نشن . امیدوارم که امسال مثل دوره قبل نباشه.
gallery-img1
حالا دیگه بریم سر قسمتای جذاب ؛ شاید بشه گفت قسمت خوشمزه توی هر دوره همی مثله پایکان خوردنیاش باشه ، از حق نگذریم بدم نبود از پذیرایی میان وعده ای تا ناهار و پذیرایی آخر.
رفتن به همچین همایشایی همیشه تجربه خوبی داره با اینکه ایراد زیادها اما اتفاقای خوبم کم نیس ، بیشتر اینکه شما جایی وارد شدین که میتونین کلی ایده جدید بدست بیارین یا با آدمایی آشنا میشین که کارای جدید کردن و برحسب اتفاق شمام به کار اونا نیاز دارین یا حتی اونا به شما نیاز دارن این فقط توی همچین دوره همیایی پیدا میشه که تو ایران از خیلیم ، خیلی کمتره.

توی پایکان ۲۰۱۵ ، مراسم با پیام خودو فن روسوم بود که درباب پایتون به کاربرای ایرانی گفته بود : شرکت کنندگان محترم
کنفرانس پایتون برای تقریبا دو دهه است که به صورت یک سنت برگزار می‌شود. هم‌زمان با رشد و بزرگتر شدن انجمن جهانی پایتون، گروه‌های محلی هم در اکثر نقاط جهان، کنفرانس پایتون خود را سازمان‌دهی می‌کنند و در این بین کنفرانس پایتون ایران به‌تازگی به این جمع اضافه شده است و من از این بابت که میتوانم خوشامد گرم و صمیمانه خود را به شما ابراز کنم واقعا خوشحالم. خوشامدی برای ورود شما به کنفرانس و همچنین انجمن جهانی پایتون.
با اینکه من نمی‌توانم شخصا در مراسم شرکت کنم، اما مطمئن هستم که همه شما از مرتبط بودن با دیگر استفاده‌کنندگان از پایتون لذت می‌برید. ارتباطی که با به اشتراک گذاشتن کارها و آموختن از همدیگر و داشتن یک زمان عالی با یکدیگر همراه هست.


شروع شد و با اهدای جوایز تموم شد.رفتن من بیشتر واسه آشنا شدن با لینوکس بود اما با تنها چیزی که آشنا نشدم همین یه قلم جنس بود (: بدم نشد لااقل شناختن آدمای جدید تجربه ای که کم پیش مباد اونم تو کاری که ما داریم .

این نوشته رو میخواستم توی سری خودمونی منو لینوکس بزارم امانشد، هرکاریش کنیی پایتون ، پاتونه (: لینوکس لینوکس ،.

راهنمایی برای نوشتن رزومه‌ای بهتر

این نوشته رو از وبسایت technet24.ir اینجا میارم چون میدونم خیلی از ماها مشکل نوشتن رزومه داریم چرا که با کلی سابقه چون بلد نیستیم خودمون و تواناییامون چطور معرفی و ارائه کنیم تا بتونیم پیشرفت داشته باشیم و به راحتی فرصتای طلایی توی زندگیمون و از دست میدیم.
این نوشته « ۲۲ راهنمایی برای نوشتن رزومه ای بهتر» که با بازنشرش امیدوارم به کسایی که توی این زمینه تازه کارن یا دچار مشکل ، کمکی کرده باشم .

—————————————-

رزومه هنوز هم یکی از رایج ترین ابزار هایی است که در فرایند جستجو به دنبال شغل تازه به کار گرفته می شود. با این حال کمبود اطلاعات کافی و عدم بررسی ویژگی های یک رزومه ی خوب و قابل دفاع از سوی کسانی که اقدام به نوشتن و فرستادن آن می کنند در بسیاری از موارد شانس آنها را برای به دست آوردن شغل مورد نظرشان از بین می برد.

10

۲۲ راهنمایی برای نوشتن رزومه ای بهتر

۱- نام فایل رزومه ی خود را «رزومه» نگذارید.

۲- از ذکر ویژگی ها و علاقمندی های بی ربط، آن هم درست در وسط رزومه ی خود خودداری کنید. سعی کنید هر موضوع بی ارتباط یا خارج از محدوده ای را وارد رزومه ی خود نکنید.

۳- نامه ی پوششی یا Cover Letter بخشی از رزومه ی شما نیست؛ بلکه متنی جداگانه است که باید در فایل دیگری ذخیره شود.

۴- اطلاعات مربوط به جزئیات تحصیل ۲۰ سال پیش شما نباید بخش اعظم رزومه تان را به خود اختصاص دهد. این دست جزئیات کم کاربرد درباره ی گذشته های دور را کوتاه کنید.

۵- بهتر است سایز فونت رزومه ی شما ۱۱، ۱۲ و یا حداکثر ۱۳ باشد. استفاده از فونت ۱۴ باعث می شود مسئول مربوطه فکر کند قصدتان صرفاً پر کردن صفحه بوده است.

۶- در یک رزومه تنها از یک نوع فونت استفاده کنید.

۷- از فونت های فانتزی یا کمتر شناخته شده و غیر رسمی بپرهیزید و سعی کنید از فونت های رسمی و معمول نامه نگاری های اداری استفاده کنید.

۸- هیچگاه از رنگ های مختلف برای های لایت کردن بخش های خاصی از رزومه ی خود استفاده نکنید.

۹- از ذکر جزئیات خسته کننده، بیش از حد طولانی و غیر کاربردی بپرهیزید.

۱۰- شاید باور کردنی نباشد اما یکی از اشتباهات رایج افراد در نوشتن رزومه این است که فراموش می کنند نام خود را در آن ذکر کنند.

۱۱- رزومه هایی که تنها نصف صفحه را گرفته اند بیش از اندازه مختصر و برای مسئول بررسی کننده به نشانه ی اخطار است.

۱۲- اگر در رزومه ی خود از عکس استفاده می کنید، اما عکستان کوچک، بی کیفیت، کج، مات و دور است یا اصلاً در آن خوب نیافتاده اید، استفاده از عکس را به کلی فراموش کنید. اگر داشتن عکس از سوی مرجع مورد نظر شما الزامی اعلام شده است، حتماً عکس مناسبی برای آن تهیه کنید.

۱۳- اگر شغل قبلی شما در منطقه ای کمتر شناخته شده بوده است، ذکر نام خاص آن منطقه به بررسی کننده ی رزومه ی شما کمکی نخواهد کرد. به یاد داشته باشید حتماً نام منطقه یا استان آن را ذکر کنید که برای هر کسی شناخته شده تر است.

۱۴- برای توصیف خود هرگز عبارات محاوره ای و غیر رسمی به کار نبرید.

۱۵- در قسمت اطلاعات تماس، از مناسب بودن آدرس ایمیل خود اطمینان حاصل کنید. اگر آدرس ایمیل تان مناسب نیست، یک ایمیل تازه با آدرس مناسب برای خود بسازید.

۲۲ راهنمایی برای نوشتن رزومه ای بهتر

۱۶- اگر سابقه ی تمام موقعیت های شغلی قبلی تان را ذکر می کنید، اطلاعات تماس، شماره تلفن یا ایمیلی از هر کدام آنها را نیز به آن بیفزایید.

۱۷- از بیش از حد درشت نوشتن کلمه ی «رزومه» در بالای برگه ی رزومه ی خود بپرهیزید.

۱۸- نه ذکر جزئیاتِ بیش از اندازه خوب است و نه ذکر نکردن جزئیات ضروری. در این مورد تعادل را حفظ کنید.

۱۹- «سخت کوش، با انگیزه، منظم، و علاقمند به کار گروهی» در همه ی رزومه ها یافت می شوند. سعی کنید چیز متفاوت تری بنویسید.

۲۰- جملات خود را کوتاه نگه دارید و از به کار بردن عبارات بیش از حد طولانی یا پیچیده بپرهیزید.

۲۱- فرمت فایل ارسالی خود را به یکی از فرمت های کاملاً شناخته شده مثل وُرد یا ترجیحاً پی دی اف تغییر دهید.

۲۲- باز هم شاید عجیب باشد اما از استفاده از نام های خودکار مثل New Microsoft Office Word برای فایل رزومه ی خود اجتناب کنید.