دعوت به تماشای یک فیلم

من اصولاً کم فرصت برام پیش میاد فیلم ببینم ، وقتی هم که میبینم خصوصا در رابطه با فیلم های سینمای ایران کمتر فیلمی هست که باب میلم باشه ، اما دیروز فیلمی و دیدم که با استاندارد های من ارزش دیدن دوباره داره .

فیلم کمدی انسانی فیلمی  از محمد هادی کریمی که روایتگر زندگی مردی در دهه ۳۰ تا ۶۰ که مجبور با شرایط داٍئما وفق بده تا بتونه به بقای خودش ادامه بده .

[دعوت به تماشای یک فیلم]

چیزی که برام توی این فیلم از همه بیشتر جالب بود اینکه دنیا رو از دید مردی نشون داد که همیشه طرف ندیده شده قصه های ابرانی و یا خودش بار اضافی ایجاد میکنه برای طرف مظلوم و اونه که همش باید جور مرد قصه رو بکشه  اما این فیلم نشون داده که جامعه دو بخش داره هم زن و هم مرد .

تقبیح : هم به کسایی که از سینما فقط انتظار دیدن فیلم خنده دار یا همزاد پنداری با بدبختی های شخصیت اصلی توی مابقی فیلما رو دارن .

اتفاقی که متاسفانه هنوز هم داره توی جامعه ما ادامه پیدا میکنه ، نظام آموزشی ما ، شرایط جامعه و خیلی موارد دیگه بهمون یاد داده و یاد میده که خودمون نباشیم ، دست به کاری بزنیم که به هیچ وجه باب میل شخصیمون نیست و اینطوری میشه که کلید خیلی از مشکلات ما به جای اینکه با دست خودمون باز بشه بیشتر گره میخوره .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *