داشتن آرزوها از محال تا واقعیت

همه ما آرزوهایی داریم که گاهی بعضی از اونها واقعا غیرعملی هستند و یا فعلا عیر ممکنند . اصولا داشتن آرزو های مختلف دلیلی به داشتن امید به آیندست .

داشتن آرزوها از محال تا واقعیت

برای ما انسانها امری دور از اندیشه نیست اما اینبار جنس این آرزو ها کاملا فرق میکنه ، پرواز . شتر مرغ یکی از پرندگانی که توان پرواز نداره اما به کمک واقعیت مجازی تونست تجربه پرواز داشته باشه .

 

در ویدیویی که بالا مشاهده میکنید یک شترمرغ با استفاده از واقعیت مجازی به آرزوی پرواز میرسه .

چند سوال :

  1. اینکه به موجودی که توانایی خاصی نداره با کمک شبیه سازی امکانی بدیم اون موجود پس از آزمایش چه تاثیری بر روی زندگیش داره ، آیا این مصداقی از حیوان آزاری بحساب میاد ؟
  2. برخی از افراد شاخص مثل الون ماسک معتقده که دنیای ما ساخته یک ماشین شبیه ساز با ویژگی های خاص در صورت اینکه این امر درست باشه آیا ما امکان اعتراض به سازندگان این شبیه ساز و داریم ؟

چند نکته :

  1. در هر صورت بررسی واکنش های این شترمرغ میتونه تغییر دهنده آینده ما هم باشه ، اینکه با قرار دادن شخص در موقعیت های خطرناک بصورت مجازی و پس از اون قرار دادن شخص در محیط واقعی میتونه ایده اولیه ساخت ارتش هایی باشه که دیگه قرار نیست به صورت ابر انسان باشن  بلکه ارتشی هستند که یاد گرفتن برای نجات خودشون دست به هرکاری بزنن با توجیح کاملا منطقی .

پی نوشت :

این یک ویدویی تبلیغی از شرکت سامسونگ ، اینجا اونو قرار دادم بصرف ایده خلاقانشون در تبلیغ و نوشتن  نکاتی که به ذهنم رسید بد نیست در کنار این ویدیو بگم .

ابتذال شر

مطلبی میخوندم با عنوان ابتذال شر در ویکیپدیا به این مضمون که تمام جنایات بشری
در طول تاریخ توسط ملتهایی انجام شده که استدلال حکومتشون پذیرفتن .

در بخشی از نوشته اومده :

ادوارد هرمن در توضیح این عبارت بر روی«طبیعی جلوه دادن غیرقابل اندیشیدنی‌ها» تأکید دارد. او می‌گوید «انجام کارهای هولناک به روشی منظم و سازمان یافته مبتنی بر عادی سازی است. این همان روندی است که طی آن اعمال زشت، تحقیر آمیز، جنایت‌بار و غیرقابل بیان به یک کار عادی تبدیل می‌شوند و تحت عنوان جوری که چیزها هستند تعبیر می‌شوند»

این جمله تا حدود زیادی توجیح کننده خیلی از اتفاقاتی هست که پیرامون ما اتفاق میفته . من باب مثال علاقه شدید مردم ما به تماشای اعدام در ملاعام .

این بحث از چند وجه قابل بحث ، از طرفی سیاست تکرار اعدام در ملاعام باعث بازدارندگی میشه ، این بازدارنگی صرفا به این صورت که شخصی که مرتکب خلافی میشه چون پس زمینه ای از نوع حکمش داره دنبال راهکارهای جدید تر میگرده و مثل اتفاقی که برای فروشندگان مواد مخدر داره اتفاق میفته .
و از طرفی این اتفاق به نوعی باز کردن مشکل از سره نه حل مشکل که داره توسط قانون گذار ها پیگیری میشه .

از جنبه دیگه این بحث جایی باز میشه که آیا واقعا مردمی که با این شور به تماشا میشینن نگاهشون به قضیه به صرف عبرت گیری یا نوعی تشویق و لذت از خشونت هم به حساب میاد .

واکنش احساسی

در ماه های اخیر اتفاقات زیادی افتاد که همه ما رو غمگین کرد از مرگ آتنا تا داستان بنیتا و خیلی از اتفاقات دیگه . امثال این واکنش ها در سرتاسر دنیا زیاد پیش میاد که گاهی نتایج قابل تاملی داره . برای مثال در ماجرای انتقلاب تونس ، با خودسوزی شروع و منجر به یک انقلاب شد .

داشتن واکنش های احساسی در همه ملت ها امری طبیعی حساب میاد و اصولا وجود همین واکنش هاست که بسیاری از اتفاقات توجیح میکنه ، اما باید به یک نکته توج داشت و سوال اصلی هم اینجا مطرح میشه که اگر عادی سازی یک اتفاق اشتباه میتونه توجیح کننده بسیاری از جنایات بشری باشه ، پس علت یک انقلاب مردمی چطور توجیح میشه ؟

بزارین سوالمو واضح تر بپرسم ، کشتن افراد در هر دین و مذهبی امری ناپسند به حساب میاد اما در یک انقلاب بسیاری از افراد کشته میشن ، این اتفاق یا به واسطه حکومت اتفاق میفته یا بواسطه مردم اما سوالی که هست حکومت افعالی حتی غلط گسترش و ازشون حمایت میکنه اما چی میشه که مردم علیه همین افعال و حکومت قیام میکنن؟


پی نوشت :
۱- من آدمی نیستم که این مسائل در حوزه کاریم و یا علاقم باشه اما از اوجایی که همیشه هدفم در نوشتن باز کردن مسئله به ساده ترین فرم ممکن برای درک بهتر بوده این مطلب و اینجا آوردم .
۲- درصورتی که مطلب جدیدی برای رسیدن به پاسخ این سوال قرار شد اضافه بشه به این بحث در شماره های ۲ و … ادامه میدم .


لینک های مرتبط :

موج سوم یا افسون دیکتاتور
نکته هایی در مورد ایمیل های آیدین آغداشلو
اعدام