داشتن آرزوها از محال تا واقعیت

همه ما آرزوهایی داریم که گاهی بعضی از اونها واقعا غیرعملی هستند و یا فعلا عیر ممکنند . اصولا داشتن آرزو های مختلف دلیلی به داشتن امید به آیندست .

داشتن آرزوها از محال تا واقعیت

برای ما انسانها امری دور از اندیشه نیست اما اینبار جنس این آرزو ها کاملا فرق میکنه ، پرواز . شتر مرغ یکی از پرندگانی که توان پرواز نداره اما به کمک واقعیت مجازی تونست تجربه پرواز داشته باشه .

 

در ویدیویی که بالا مشاهده میکنید یک شترمرغ با استفاده از واقعیت مجازی به آرزوی پرواز میرسه .

چند سوال :

  1. اینکه به موجودی که توانایی خاصی نداره با کمک شبیه سازی امکانی بدیم اون موجود پس از آزمایش چه تاثیری بر روی زندگیش داره ، آیا این مصداقی از حیوان آزاری بحساب میاد ؟
  2. برخی از افراد شاخص مثل الون ماسک معتقده که دنیای ما ساخته یک ماشین شبیه ساز با ویژگی های خاص در صورت اینکه این امر درست باشه آیا ما امکان اعتراض به سازندگان این شبیه ساز و داریم ؟

چند نکته :

  1. در هر صورت بررسی واکنش های این شترمرغ میتونه تغییر دهنده آینده ما هم باشه ، اینکه با قرار دادن شخص در موقعیت های خطرناک بصورت مجازی و پس از اون قرار دادن شخص در محیط واقعی میتونه ایده اولیه ساخت ارتش هایی باشه که دیگه قرار نیست به صورت ابر انسان باشن  بلکه ارتشی هستند که یاد گرفتن برای نجات خودشون دست به هرکاری بزنن با توجیح کاملا منطقی .

پی نوشت :

این یک ویدویی تبلیغی از شرکت سامسونگ ، اینجا اونو قرار دادم بصرف ایده خلاقانشون در تبلیغ و نوشتن  نکاتی که به ذهنم رسید بد نیست در کنار این ویدیو بگم .

ابتذال شر

مطلبی میخوندم با عنوان ابتذال شر در ویکیپدیا به این مضمون که تمام جنایات بشری
در طول تاریخ توسط ملتهایی انجام شده که استدلال حکومتشون پذیرفتن .

در بخشی از نوشته اومده :

ادوارد هرمن در توضیح این عبارت بر روی«طبیعی جلوه دادن غیرقابل اندیشیدنی‌ها» تأکید دارد. او می‌گوید «انجام کارهای هولناک به روشی منظم و سازمان یافته مبتنی بر عادی سازی است. این همان روندی است که طی آن اعمال زشت، تحقیر آمیز، جنایت‌بار و غیرقابل بیان به یک کار عادی تبدیل می‌شوند و تحت عنوان جوری که چیزها هستند تعبیر می‌شوند»

این جمله تا حدود زیادی توجیح کننده خیلی از اتفاقاتی هست که پیرامون ما اتفاق میفته . من باب مثال علاقه شدید مردم ما به تماشای اعدام در ملاعام .

این بحث از چند وجه قابل بحث ، از طرفی سیاست تکرار اعدام در ملاعام باعث بازدارندگی میشه ، این بازدارنگی صرفا به این صورت که شخصی که مرتکب خلافی میشه چون پس زمینه ای از نوع حکمش داره دنبال راهکارهای جدید تر میگرده و مثل اتفاقی که برای فروشندگان مواد مخدر داره اتفاق میفته .
و از طرفی این اتفاق به نوعی باز کردن مشکل از سره نه حل مشکل که داره توسط قانون گذار ها پیگیری میشه .

از جنبه دیگه این بحث جایی باز میشه که آیا واقعا مردمی که با این شور به تماشا میشینن نگاهشون به قضیه به صرف عبرت گیری یا نوعی تشویق و لذت از خشونت هم به حساب میاد .

واکنش احساسی

در ماه های اخیر اتفاقات زیادی افتاد که همه ما رو غمگین کرد از مرگ آتنا تا داستان بنیتا و خیلی از اتفاقات دیگه . امثال این واکنش ها در سرتاسر دنیا زیاد پیش میاد که گاهی نتایج قابل تاملی داره . برای مثال در ماجرای انتقلاب تونس ، با خودسوزی شروع و منجر به یک انقلاب شد .

داشتن واکنش های احساسی در همه ملت ها امری طبیعی حساب میاد و اصولا وجود همین واکنش هاست که بسیاری از اتفاقات توجیح میکنه ، اما باید به یک نکته توج داشت و سوال اصلی هم اینجا مطرح میشه که اگر عادی سازی یک اتفاق اشتباه میتونه توجیح کننده بسیاری از جنایات بشری باشه ، پس علت یک انقلاب مردمی چطور توجیح میشه ؟

بزارین سوالمو واضح تر بپرسم ، کشتن افراد در هر دین و مذهبی امری ناپسند به حساب میاد اما در یک انقلاب بسیاری از افراد کشته میشن ، این اتفاق یا به واسطه حکومت اتفاق میفته یا بواسطه مردم اما سوالی که هست حکومت افعالی حتی غلط گسترش و ازشون حمایت میکنه اما چی میشه که مردم علیه همین افعال و حکومت قیام میکنن؟


پی نوشت :
۱- من آدمی نیستم که این مسائل در حوزه کاریم و یا علاقم باشه اما از اوجایی که همیشه هدفم در نوشتن باز کردن مسئله به ساده ترین فرم ممکن برای درک بهتر بوده این مطلب و اینجا آوردم .
۲- درصورتی که مطلب جدیدی برای رسیدن به پاسخ این سوال قرار شد اضافه بشه به این بحث در شماره های ۲ و … ادامه میدم .


لینک های مرتبط :

موج سوم یا افسون دیکتاتور
نکته هایی در مورد ایمیل های آیدین آغداشلو
اعدام

 

روز جهانی زبان مادری

روز جخانی زبان مادری
۳ اسفند هر سال روز جهانی زبان مادری ، روزی برای پاسداشت  هویت ساز آدمی .
بنا به پیشنهاد یونسکو ۲۱ فوریه هر سال نامگذاری شده .
تو ایران این روز با جنبه های مختلفی هر سال برگزار میشه .
از بگیر و ببند های سیاسی تا در درخواست برای آموزش . ایران مصوبات یونسکو را به رسمیت میشناسه . طبق قانون اساسی :

اصل ۱۵ قانون اساسی برا حق تحصیل به زبان مادری درکنار زبان فارسی تاکید دارد . اجرای این قانون گامی مهم در به رسمیت شناختن مسایل مربوط به رسمیت شناختن ملیت ها و اقوام و نگه برابر و یکسان به آنان چون دیگر شهروندان این سرزمین است .

این قانون نزدیک به ۳ دهه میشه که تصویب شده اما هنوز اجرا نمیشه که دلیل و یا دلایلشو از عهده نظرات من خارجه .
من زبان مادریم زبان فارسیه اما به پاسداشت زبان مادریم نوشته ای از وبلاگ ایریکس بازنشر میکنم .
(ایریکس مدتی هست که دیگه نمینویسه اما امیدوارم که به مناسبت سال جدید هم که شده دوباره شروع کنه به نوشتن (: )

روز جهانی زبان مادری

شیوه صحیح نوشتن کسره اضافه در فارسی

مدتی میشه که یه دوگانگی در شیوه نوشتن عبارتی مثل «خانه من» رواج پیدا کرده. بعضی‌ها به شکل «خانهٔ من» می‌نویسن و بعضی‌های دیگه به شکل «خانه‌ی من». اما کدوم یک از اینها درسته؟

در حقیقت من نه سواد زبان‌شناسی دارم که در این مورد به لحاظ علمی اظهار نظر کنم و نه حوصله‌اش رو دارم که خیلی جدی پیگیریش کنم، منتها چند تا استدلال ساده این وسط وجود داره که من رو سوق میده به سمت یکی از این دو مورد.

این شیوه دوم اصلا از کجا شروع شد؟
فکر کنم اونهایی که هم سن و سال منن باید یادشون باشه که تو دوره ما مدارس به همون شیوه همیشگی آموزش می‌دادن و ما یاد گرفتیم که بنویسیم «خانهٔ من». اما وقتی برادر کوچیک‌تر من رفت مدرسه من متوجه شدم که فرهنگستان زبان و ادب فارسی این شیوه جدید رو تصویب کرده و تمام کتاب‌های درسی هم با نوع نگارش «خانه‌ی من» به‌روزرسانی شدن و به دانش‌آموزها هم همین روش یاد داده میشه. تو اون شرایط حتی خود من هم سعی کردم به این شیوه جدید بنویسم، اما این مصوبه یا قانون چند سال بیشتر طول نکشید و فرهنگستان خودش مجددا رویه سابق رو در پیش گرفت و همون‌طور که در دستور زبان رسمی فعلی و در قسمت «کسرهٔ اضافه» هم قابل مشاهده‌ست، نوشتن این عبارت به همون شیوه قدیمی و جاافتادهٔ سابق انجام میشه.

حالا ما باید این رو چه شکلی بنویسیم؟
همونطور که بالاتر گفتم،‌ من اصولا نمی‌تونم نظر کارشناسی بدم تو این قضیه، اما با این استدلال‌ها ترجیح میدم که به شیوه همیشگی و قدیمی بنویسم. چرا؟ چون:

اول اینکه این شیوه نگارش به شکل «خانه‌ی من»‌ تو هیچ کتاب قدیمی‌ای پیدا نمیشه. برای نمونه حتی می‌تونید برید کتابخونه و نسخ خطی کتاب‌های قدیمی رو ببینید که اصولا همچین فرمتی وجود نداره. فقط برای یک نمونه من شما رو ارجاع میدم به این نسخه خطی شاهنامه که قدیمی‌ترین شاهنامه جهان هم هست و الان تو کتابخونه ملی فلورانس ایتالیا نگهداری میشه. خوشبختانه این کتاب اسکن شده و می‌تونید از این لینک صفحاتش رو ورق بزنید.

دوم اینکه خیلی خنده‌دار میشه اگر من نوعی، به عنوان یک فرد عادی و عام، تصمیم بگیرم که کدوم بهتره و بنا به سلیقه شخصی این کار رو بکنم. کمی به این موضوع فکر کنید که هر کی بنا به سلیقه شخصیش تصمیم بگیره که فارسی رو چه شکلی بنویسه. یه مثال اغراق‌آمیزش می‌تونه این باشه که من تصمیم بگیرم از این به بعد کلا فارسی رو به صورت فینگلیش بنویسم. 🙂 بنابراین به گمونم خیلی نباید روی نظر شخصیمون مانور بدیم.

سوم هم اینکه بعضی‌ها نسبت به افراد حاضر در فرهنگستان خرده می‌گیرن و اونها رو شایسته نمی‌دونن. خوب، در این صورت باید بگم که این شیوه جدید رو فرهنگستان زبان و ادب فارسی مصوب کرد و همین فرهنگستان هم حذفش کرد. چه بخواهیم و چه نخواهیم، در حال حاضر این افراد متصدی فرهنگستان هستن. حالا دو حالت داره:

شما این فرهنگستان رو با همین اعضاء قبول دارید: که در این صورت به مصوباتش هم عمل می‌کنید و با توجه به آخرین نسخه دستور زبان فارسی عبارت «خانهٔ من»‌ رو صحیح می‌دونید.

شما این فرهنگستان رو با همین اعضاء قبول ندارید: که در این صورت اصولا نباید از همون ابتدا شیوه نگارش جدیدی که این فرهنگستانی که قبولش ندارید مصوب کرد رو می‌پذیرفتید و شیوه نگارشتون رو تغییر می‌دادید به فرم «خانه‌ی من».

دوست دارم مجددا تاکید کنم که من اصولا از منظر زبان‌شناسی حرفی برای گفتن ندارم، حتی ممکنه بعضی از اساتید اهل فن هم نظر مخالفی داشته باشن و روش دوم رو بهتر بدونن، اما من معتقدم تا وقتی که «آخرین نسخه دستور زبان فارسی» میگه که باید کسره اضافه رو به شکل «خانهٔ من»‌ بنویسیم، بهتره به همین شکل بنویسیم. 🙂

پس‌نویس:

نکته اول: رفقا من این رو اضافه کنم که من کاملا متوجه ماهیت پویا و تغییرپذیر زبان هستم و خودم همیشه جزو اون تیپ آدم‌هایی هستم که معتقدم اگر کلمه‌ای تو جامعه جا افتاد باید استفاده بشه، بدون اینکه نیاز باشه براش کلمه جایگزین ساخته بشه. دلیلی که من در مورد گذشته و تاریخ کسرهٔ اضافه حرف زدم این بود که بگم از گذشته خیلی دور تا درست زمانی که این شیوه «خانه‌ی من» توسط همین فرهنگستان مصوب شد، کسرهٔ اضافه به شکل «خانهٔ من» رواج داشته و اصولا چیزی نیست که از بطن جامعه و بر اساس نیاز زبان به تغییر شکل گرفته باشه. این کاملا یک تغییر بالا به پایین بود که در حال حاضر حتی خود اون بالایی که این رو دیکته کرده بود هم دیگه ازش استفاده نمی‌کنه و تاییدش نمی‌کنه.

نکته دوم: به علاوه ذکر این نکته هم خالی از لطف نیست که استدلال حذف «همزه عربی» و استفاده از «ی» فارسی هم که از پایه اشتباهه. چون فارسی اصولا داره از خط و الفبای (اسکریپت) عربی استفاده می‌کنه و چیزی به اسم خط فارسی خیلی دقیق نیست. اگر مثلا از حروف لاتین برای نوشتن فارسی استفاده می‌کردیم و اونجا همزه عربی کاربرد داشت، کاملا منطقی به نظر می‌رسید که به فکر حذف همزه باشیم. اما وقتی اصولا داریم از خط عربی استفاده می‌کنیم استناد به اینکه همزه عربی رو حذف کنیم خیلی معقول به نظر نمی‌رسه. 🙂

‫کار‪ ‬نفوذ‪ ‬را‪ ‬برای‪ ‬ماموران‪ ‬مرزی‪ ‬دشوار‪ ‬کنيد‬

قبلا عنوان یا رمز عبور اینترنتی‌ات را بده، یا به سلامت! در هادی دات نت کار کرده بودم ، اگر اون نوشته رو خونده باشید میدونید که قضیه درباره اینه که وزارت امنیت داخلی آمریکا اعلام کرده که اتباع هفت کشور باید رمز های اینترنتی خودوشون بدن تا بتونن وارد آمریکا بشن .
این بار در ادامه اون نوشته به مطلبی برخوردم با این عنوان :
‫”راهنمايی“‪ ‬برای‪ ‬ورود‪ ‬به‪ ‬آمريکا‪ ‬بدون‪ ‬بر‪ ‬باد‪ ‬رفتن‬ ‫حريم‪ ‬خصوصی‬
‫دولت‪ ‬ترامپ‪ ‬ورود‪ ‬به‪ ‬آمريکا‪ ‬را‪ ‬بسيار‪ ‬دشوار‪ ‬کرده‪ ‬و‪ ‬درخواست‬ ‫رمز‪ ‬عبور‪ ‬موبايل‪ ‬و‪ ‬حساب‪ ‬های‪ ‬افراد‪ ‬در‪ ‬شبکه‪ ‬های‪ ‬اجتماعی‪ ‬روالی‬ ‫عادی‪ ‬شده‪ ‬است‪ .‬مجله‪ ‬وايرد‪ هم ‬برای‪ ‬مقابله‪ ‬ هوشمندانه‪ ‬با‪ ‬ماموران‬ ‫کنترل‪ ‬مرزی‪ ‬در‪ ‬آمريکا‪ ‬راهنمايی‪ ‬ارائه‪ ‬کرده‪ ‬است‪ من خلاصه ای از این راهنمارو اینجا بازنشر میکنم

کار‪ ‬نفوذ‪ ‬را‪ ‬برای‪ ‬ماموران‪ ‬مرزی‪ ‬دشوار‪ ‬کنيد‬

 ‫توصيه‪ ‬متخصصان‪ ‬اين‪ ‬است‪ ‬که‪ ‬اگر‪ ‬می‪ ‬خواهيد‪ ‬ورودی‪ ‬کم‪ ‬دردسر‪ ‬به‬ ‫آمريکا‪ ‬در‪ ‬دوران‪ ‬پرتلاطم‪ ‬ترامپ‪ ‬داشته‪ ‬باشيد‪ ٬‬بهتر‪ ‬است‪ ‬هارد‬ ‫ديسک‪ ‬های‪ ‬خود‪ ‬را‪ ‬با‪ ‬ابزارهايی‪ ‬نظير‪ BitLocker ‬و‬ ‫‪ TrueCrypt‬يا‪ Filevault ‬توليد‪ ‬اپل‪ ‬رمزگذاری‪ ‬کنيد‪.‬‬
‫روی‪ ‬آی‪ ‬فون‪ ‬های‪ ‬خود‪ ‬هم‪ ‬پسوردی‪ ‬محکم‪ ‬بگذاريد‪ ‬که‪ ‬شکستن‪ ‬آن‬ ‫دشوارتر‪ ‬شود‪ ٬‬در‪ ‬تنظيمات‪” ‬سيری”‪ ‬هم‪ ‬با‪ ‬غيرفعال‪ ‬کردن‪ ‬گزينه‬ ‫‪ Access when Locked‬امکان‪ ‬ميان‪ ‬بر‪ ‬زدن‪ ‬ماموران‪ ‬برای‬ ‫دسترسی‪ ‬به‪ ‬گوشی‪ ‬هوشمندتان‪ ‬را‪ ‬از‪ ‬بين‪ ‬ببريد‪.‬‬
‫يک‪ ‬نکته‪ ‬بسيار‪ ‬مهم‪ ‬اين‪ ‬است‪ ‬که‪ ‬پيش‪ ‬از‪ ‬ورود‪ ‬به‪ ‬محدوده‪ ‬کنترل‬ ‫مرزی‪ ٬‬دستگاه‪ ‬های‪ ‬ديجيتال‪ ‬خود‪ ‬را‪ ‬خاموش‪ ‬کنيد‪ .‬اگر‪ ‬از‪ ‬تاچ‪ ‬آی‪ ‬دی‬ ‫روی‪ ‬آی‪ ‬فون‪ ‬يا‪ ‬آی‪ ‬پدتان‪ ‬استفاده‪ ‬می‪ ‬کنيد‪ ‬حتما‪ ‬موبايل‪ ‬تان‪ ‬را‪ ‬خاموش‬ ‫کنيد‪ ‬چون‪ ‬وقتی‪ ‬دوباره‪ ‬روشن‪ ‬می‪ ‬شود‪ ‬نياز‪ ‬به‪ ‬وارد‪ ‬کردن‪ ‬پسورد‬ ‫خواهد‪ ‬داشت‪ ‬و‪ ‬فقط‪ ‬با‪ ‬اثر‪ ‬انگشت‪ ‬شما‪ ‬که‪ ‬ممکن‪ ‬است‪ ‬در‪ ‬اختيار‬ ‫ماموران‪ ‬مرزی‪ ‬باشد‪ ٬‬باز‪ ‬نخواهد‪ ‬شد‪ .‬دارندگان‪ ‬گرين‪ ‬کارت‪ ‬از‪ ‬آنجا‬ ‫که‪ ‬هر‪ ‬بار‪ ‬موقع‪ ‬ورود‪ ‬به‪ ‬آمريکا‪ ‬انگشت‪ ‬نگاری‪ ‬می‪ ‬شوند‪ ٬‬بايد‪ ‬توجه‬ ‫ويژه‪ ‬ای‪ ‬به‪ ‬اين‪ ‬موضوع‪ ‬داشته‪ ‬باشند‪.

“رمزهای‪ ‬عبورتان‪ ‬را‪ ‬مخفی‪ ‬نگه‪ ‬داريد”‬

‫اينجا‪ ‬ماجرا‪ ‬کمی‪ ‬پيچيده‪ ‬می‪ ‬شود‪ .‬شهروندان‪ ‬آمريکايی‪) ‬کسانی‪ ‬که‬ ‫پاسپورت‪ ‬آمريکايی‪ ‬دارند(‪ ‬اگر‪ ‬از‪ ‬دادن‪ ‬رمز‪ ‬عبور‪ ‬به‪ ‬ماموران‬ ‫خودداری‪ ‬کنند‪ ٬‬ديپورت‪ ‬نخواهند‪ ‬شد؛‪ ‬يعنی‪ ‬ماموران‪ ‬اساسا‪ ‬راهی‬ ‫برای‪ ‬منع‪ ‬ورود‪ ‬آنها‪ ‬نخواهند‪ ‬داشت‪ .‬وکلای‪ ‬اتحاديه‪ ‬آزادی‪ ‬های‪ ‬مدنی‬ ‫به‪” ‬وايرد”‪ ‬گفته‪ ‬اند‪ ‬که‪ ‬اگر‪ ‬شهروندان‪ ‬آمريکايی‪ ‬در‪ ‬برابر‪ ‬چنين‬ ‫درخواستی‪ ‬مقاومت‪ ‬کنند‪ ‬احتمالا‪ ‬چند‪ ‬ساعتی‪ ‬بازداشت‪ ‬و‬ ‫تجهيزات‪ ‬شان‪ ‬توقيف‪ ‬خواهد‪ ‬شد‪ ‬و‪ ‬حتی‪ ‬ممکن‪ ‬است‪ ‬تجهيزات‪ ‬آنها‬ ‫برای‪ ‬بررسی‪ ‬به‪ ‬مرکز‪ ‬ويژه‪ ‬ای‪ ‬ارسال‪ ‬شود‪ ‬و‪ ‬ماه‪ ‬ها‪ ‬در‪ ‬آنجا‪ ‬بماند‪ .‬با‬ ‫اين‪ ‬همه‪ ٬‬بر‪ ‬سر‪ ‬ورود‪ ‬آنها‪ ‬مانعی‪ ‬نخواهد‪ ‬بود‪.‬‬

بهترين‪ ‬راه‪ ‬حفظ‪ ‬داده‪ ‬های‪ ‬خصوصی‪ ٬‬به‪ ‬همراه‪ ‬نداشتن‬ ‫آنهاست‬

‫به‪ ‬کسانی‪ ‬که‪ ‬از‪” ‬هفت‪ ‬کشور‪ ‬ممنوعه”‪ ‬رهسپار‪ ‬آمريکا‪ ‬می‪ ‬شوند‪ ‬يا‪ ‬با‬ ‫تعاريف‪ ‬کنونی‪ ‬در‪ ‬برابر‪ ‬سخت‪ ‬گيری‪ ‬های‪ ‬جاری‪” ‬آسيب‪ ‬پذير”‬ ‫محسوب‪ ‬می‪ ‬شوند‪ ٬‬توصيه‪ ‬می‪ ‬شود‪ ‬که‪ ‬با‪ ‬خود‪ ‬تنها‪ ‬تجهيزاتی‪ ‬داشته‬ ‫باشند‪ ‬که‪ ‬داده‪ ‬های‪ ‬حساس‪ ‬در‪ ‬آن‪ ‬ناچيز‪ ‬باشد‪.‬‬
‫اگر‪ ‬مجبوريد‪ ‬آی‪ ‬فون‪ ‬يا‪ ‬آی‪ ‬پدتان‪ ‬را‪ ‬حمل‪ ‬کنيد‪ ٬‬حتما‪ ‬اکانت‪ ‬جديدی‬ ‫برای‪ ‬آنها‪ ‬بسازيد‪ ‬تا‪ ‬ماموران‪ ‬نتوانند‪ ‬با‪ ‬باز‪ ‬کردن‪ ‬آنها‪ ‬به‪ ‬همه‪ ‬زندگی‬ ‫آنلاينی‪ ‬شما‪ ‬دسترس‪ ‬داشته‪ ‬باشند‪ .‬برای‪ ‬شبکه‪ ‬های‪ ‬اجتماعی‪ ‬هم‪ ‬برخی‬ ‫متخصصان‪ ‬پيشنهاد‪ ‬می‪ ‬کنند‪ ‬که‪ ‬اکانت‪ ‬های‪ ‬ثانويه‪ ‬بسازيد‪ ‬تا‪ ‬در‬ ‫صورتی‪ ‬که‪ ‬راهی‪ ‬جز‪ ‬دادن‪ ‬پسورد‪ ‬نداشتيد‪ ٬‬اکانت‪ ‬اصلی‪ ‬خود‪ ‬را‪ ‬در‬ ‫اختيار‪ ‬آنها‪ ‬قرار‪ ‬ندهيد‪ .‬اما‪ ‬توجه‪ ‬کنيد‪ ‬که‪ ‬اگر‪ ‬اکانت‪ ‬اصلی‪ ‬شما‪ ‬به‬ ‫سادگی‪ ‬با‪ ‬جست‪ ‬وجوی‪ ‬آنلاين‪ ‬پيدا‪ ‬می‪ ‬شود‪ ‬و‪ ‬ماموران‪ ‬بفهمند‪ ‬که‪ ‬آن‪ ‬را‬
‫مخفی‪ ‬کرده‪ ‬ايد‪ ٬‬بازداشتی‪ ‬طولانی‪ ‬تر‪ ‬يا‪ ‬شايد‪ ‬حتی‪ ‬منع‪ ‬ورود‪ ‬در‬
‫انتظارتان‪ ‬خواهد‪ ‬بود‪.‬‬

“دسترسی‪ ‬به‪ ‬اکانت‪ ‬ها‪ ‬را‪ ‬غيرممکن‪ ‬کنيد”‬

‫يک‪ ‬راه‪ ‬ديگر‪ ‬اين‪ ‬است‪ ‬که‪ ‬دسترسی‪ ‬به‪ ‬حساب‪ ‬هايتان‪ ‬در‪ ‬شبکه‪ ‬های‬ ‫اجتماعی‪ ‬را‪ ‬غيرممکن‪ ‬کنيد‪ .‬برای‪ ‬اين‪ ‬کار‪ ‬امکان‪ ‬پسورد‪ ‬دومرحله‪ ‬ای‬ ‫را‪ ‬فعال‪ ‬کنيد‪ .‬در‪ ‬اين‪ ‬صورت‪ ‬برای‪ ‬ورود‪ ‬به‪ ‬فيس‪ ‬بوک‪ ٬‬توييتر‪ ٬‬يا‬ ‫حتی‪ ‬واتس‪ ‬اپ‪ ‬شما‪ ‬علاوه‪ ‬بر‪ ‬پسورد‪ ٬‬بايد‪ ‬کدی‪ ‬را‪ ‬که‪ ‬به‪ ‬شماره‬ ‫موبايل‪ ‬تان‪ ‬ارسال‪ ‬می‪ ‬شود‪ ‬هم‪ ‬وارد‪ ‬کنيد‪ ‬و‪ ‬از‪ ‬آنجا‪ ‬که‪ ‬شما‪ ‬در‪ ‬خاک‬ ‫آمريکا‪ ‬هستيد‪ ٬‬می‪ ‬توانيد‪ ‬بگوييد‪ ‬که‪ ‬سيم‪ ‬کارت‪ ‬تان‪ ‬کار‪ ‬نمی‪ ‬کند‪ ‬و‪ ‬ورود‬ ‫به‪ ‬اکانت‪ ‬شما‪ ‬غيرممکن‪ ‬است‪.‬‬

‫برای‪ ‬استفاده‪ ‬از‪ ‬اين‪ ‬راهکار‪ ٬‬بايد‪ ‬سيم‪ ‬کارت‪ ‬تان‪ ‬را‪ ‬پيش‪ ‬از‪ ‬ورود‪ ‬به‬ ‫کنترل‪ ‬مرزی‪ ‬از‪ ‬بين‪ ‬ببريد‪ .‬اگر‪ ‬به‪ ‬آن‪ ‬احتياج‪ ‬مبرم‪ ‬داريد‪ ‬می‪ ‬توانيد‬ ‫پيش‪ ‬از‪ ‬سفر‪ ‬با‪ ‬پست‪ ‬آن‪ ‬را‪ ‬به‪ ‬آدرسی‪ ‬در‪ ‬آمريکا‪ ‬بفرستيد‪ .‬اين‪ ‬راه‬ ‫امنی‪ ‬است‪ ٬‬چون‪ ‬اگر‪ ‬مجبور‪ ‬شديد‪ ‬می‪ ‬توانيد‪ ‬رمز‪ ‬عبورتان‪ ‬را‪ ‬بدهيد‪٬‬‬
‫اما‪ ‬از‪ ‬آنجا‪ ‬که‪ ‬ورود‪ ‬به‪ ‬اکانت‪ ‬شما‪ ‬بدون‪ ‬کد‪ ‬ميسر‪ ‬نيست‪ ٬‬آنها‬ ‫نمی‪ ‬توانند‪ ‬وارد‪ ‬حريم‪ ‬خصوصی‪ ‬تان‪ ‬شوند‪ .‬با‪ ‬اين‪ ‬حال‪ ٬‬هنوز‬ ‫مشخص‪ ‬نيست‪ ‬پی‪ ‬آمدهای‪ ‬اين‪ ‬کار‪ ‬چه‪ ‬می‪ ‬تواند‪ ‬باشد‪.‬‬

“یا رمز عبور اینترنتی‌ات را بده، یا به سلامت!”

یا رمز عبور اینترنتی‌ات را بده، یا به سلامت!

از زمانی که ترامپ وارد کاخ سفید شده تا قانون منع ورود اتباع ۷ کشور به خاک آمریکا امضا کرده اتفاقات ریز و درشتی زیادی پیش اومده که این مرد نارنجی پوست تبدیل شده به یکی از جذاب ترین سوژه های خبری دنیا .

این بار هم ترامپ و دولتش خودشو سوژه خبری کردند که هم کمی با مزه و هم قابل تامل به حساب میاد.

یا رمز عبور اینترنتی‌ات را بده، یا به سلامت!

خبری که منتشر شده به شکله که : “کسانی که درخواست ویزای آمریکا می‌کنند یا قصد ورود به خاک این کشور را دارند، از این پس احتمالا با این پرسش روبرو خواهند شد: “از کدام وبسایت‌ها بازدید می‌کنید؟ رمز عبورتان را بدهید.”

به گفته جان کلی وزیر امنیت داخلی امریکا  :

مطالبه رمز عبور تنها یک ایده است و هنوز به صورت قانون رسمی در نیامده است. با این حال او تأکید کرده است که نهادهای مربوطه در دولت ترامپ “مشغول تأمل در مورد گسترش بررسی‌ها یا افزودن تأییدیه‌های بیشتر” هستند، حتی اگر این بررسی به طولانی شدن روند رسیدگی به درخواست رودادید ورود منجر شود.

به گفته جان کلی تقاضا برای افشای رمز عبور می‌تواند به منزله بخشی از بررسی‌ها در مورد مسافران باشد تا بدین وسیله بتوان در برابر تهدید احتمالی واکنش درخور نشان داد. این مسافران آنگونه که از گفته‌های وزیر امنیت داخلی آمریکا برمی‌آید، شهروندان هفت کشوری هستند که دستور مهاجرتی دونالد ترامپ شامل حال‌شان می‌شود،به گفته جان کلی چنانچه این افراد واقعا قصد ورود به آمریکا و بازدید از این کشور را داشته باشند، “همکاری خواهند کرد، اگر هم نکنند، به سلامت! نفر بعدی!”

رمز عبورتان را بدهید

:

اگر این ایده به تایید نهایی و تصویب برسه میتونه یک معنی داشته باشه و اونم اینکه اگر میخواین به آمریکا سفر کنید جدا از تمامی موارد قبلی باید مواظب تفکرات دوستانتون هم باشید که یکوقت خلاف سیاست های امریکا نباشه (:

اما جدا از طنز قضیه این نکته مهمیه که چحور افرادی میتونن وارد خاک امریکا بشن و از طرفی ایا دولت آمریکا این ضمانت میده که فقط در صورت بروز خطر به بررسی صفحات اجتماعی میپردازه .

نکته ای که هست اینکه لزوما بسیاری از مردم اطلاعات واقعی خودشونو وارد نمیکنن و این یعنی کسی که بخواد فعالیت ترورستی بکنه با یک تغییر قیافه خیلی راحت میتونه به هدفش برسه

سوالی که پیش میاد این سازوکار بر چه مبنایی قرار جلوی اتفاقی یگیره زمانی که خودش از اساس نقاط ضعف زیادی داره .


پ ن : هادی دات نت یک وبلاگ خبری نیست اما ازونجایی که بعضی از اخبار هم به هم نوشته های من مربوط میشه اونهارو هم به نوشته هام اضافه میکنم .

نوشته های مرتبط : چرا هرکول پوآرو را دوست دارم ؟

منبع خبر :از مسافران آمریکا ممکن است رمز عبور رسانه های جمعی شان خواسته شود