روبان قرمز

استفاده از یک کاندوم ۶۷ متری در میدان ابلستیک شهر بوئینس آیرس آرژانتین ، بخشی از برنامه آگاهی بخشی در روز جهانی بیماری ایدز-سال ۲۰۰۵
استفاده از یک کاندوم ۶۷ متری در میدان ابلستیک شهر بوئینس آیرس آرژانتین ، بخشی از برنامه آگاهی بخشی در روز جهانی بیماری ایدز-سال ۲۰۰۵

۱ دسامبر در تقویم جهانی روز آگاهی درباره بیماری ایدز ثبت شده . از اینکه این بیماری
چطور منتقل میشه و برای مقابله و مبارزه با این بیماری چطور باید رفتار کرد
نهاد های مختلفی آگاهی رسانی میکنند.
منم بد ندیدم که ازش حرف بزنم برای همین متنی که در ادامه آوردم از وبسایت
روز جهانی ایدز ترجمه کردم که شاید کمک کوچکی باشه برای آگاهی بخشی درباره این بیماری .
* این متن با اندکی تغییر بازنشر شده است .

اماچرا این روز مهمه ؟

در دنیای امروز در حدود ۳۴ میلیون نفر تخمین زده میشه که به این بیماری مبتلا هستند
و از طرفی از سال ۱۹۸۴ که این بیماری شناسایی شده در حدود ۳۵ میلیون به علت ابتلا
به این بیماری فوت کرده اند .hiv
امروزه دانشمندان روش ها و قوانینی برای حفاظت مردم در برابر این بیماری ایجاد کردن
با این حال هنوز بسیاری از مردم از نحوه برخورد با این بیماری ، پیشگیری
از اون و نوع برخود با افراد مبتلا بی اطلاعن .
نشان روبان قرمز نشون دهنده واقعیت امروز افرادیه که در این وضعیت قرار گرفته اند.

روز جهانی بیمار ایدز برای این مهمه که به یاد مردم و دولت مردان میندازه که
این بیماری هنوز از بین نرفته و نیاز حیاتی به تامین منابع مالی برای مقابله و درمان
افزایش آگاهی ،مبارزه با تعصب و بهبود آموزش به کودکان داره .

در این روز چه کارهایی میشه انجام داد ؟

روز جهانی ایدز فرصتی برای اعلام همبستگی با مبتلایان به این بیماری تا به فرایند
بهبودشون کمک بشه . استفاده از یک روبان قرمز یک راه ساده برای این کاره.
روز جهانی بیماری ایدز فرصتی برای جمع آوری کمک های مالی برای
بنیاد بیماری های خاص که کمکی به پرداخت هزینه های سنگین درمان این افراد باشه .

و اما بعد

اما بعد از این روز شرکت در دوره هایی برای افزایش آگاهی
میتونه مفید باشه . فراموش نکنیم که آگاهی بخشی در هر سنی لازمه .


نوشته های تکمیلی :

ماهنامه دانشمند در شمار آذر ماه خودش مطلبی photo_2016-12-01_13-56-29
به قلم فاطمه مهدی پور منتشر کرده که در اون
جنبه های مختلف این بیماری مطرح و بررسی شده .

چالش امسال :

وبسایت روز جهانی بیماری ایدز برای چالش امسال پیشنهاد میکنه که با انتشار عکسی هایی بامزه و یا شرم آور در رسانه های اجتماعی مثل فیسبوک ، توییتر ، اینستاگرام … که نشون بده بعضی از مدهای قدیمی دوباره باید مد یشن و بعضی باید درگذشته باقی بمونند که شامل نشان “روبان قرمز” هم میشه.
و در غیر اینصورت یکی از پوستر های ویژه این کمپین در صفحات اجتماعیتون باز نشر کنید .
در ضمن هشتگ #HIVNotRetro فراموش نکنید .


حرف آخر

یادمون باشه که ماها انسانیم و تفاوت ما با بقیه موجودات توی داشتن حس کمک
به یک همنوعه که بروز میکنه . کمک به یک شخص مبتلا نه تنها از گسترش این بیماری
جلوگیری میکنه باعث تسریع در فرآیند درمانی میشه و همچنین باعث تبدیل شدن جهان
به جای بهتری برای زندگی میشه ، جایی با آلودگی های کمتر .

این کمک میتونه شامل آموزش به شخص مبتلا باشه برای تصحیح نوع زندگیش بعد از ابتلا
کمک های مالی غیر مستقیم برای کمک در هزینه های درمانی و یا حتی روحیه بخشی باشه .

بادمون باشه که کمک با ترحم خیلی فرق میکنه .

اندر احوالات نمایشگاه مطبوعات

  1. نمایشگاه رفتن در ایران بصورت کلی و مرسوم تر با نمایشگاه کتاب شناخته میشه . نمایشگاهی که قاعدتا باید کمک زیادی به افزایش سرانه مطالعه بکنه اما هیچ وقت هیچ اتفاقی نمیفته .

چرایی اینکه چرا هیچ اتفاقی نمیفته تبدیل شده به داستان هزار یک شب با دلایلی که داره ، اما من قرار نیست به این سوال جواب بدم چون در مقامی نیستم که جوابی براش داسته باشم اما چون هفته ای که گذشت نمایشگاه مطبوعات بود نقد هایی داشتم به این ماجرا که بد ندیدم اینجا مطرحشون کنم .

درباره نمایشگاه کتاب یکی از عمده ترین نقد هایی که به این نمایشگاه واره اینه که در یکی از بدترین زمان های ممکن برگزار میشه ، دقیقا در فصل امتحانات .

اما اندر احوالات نمایشگاه مطبوعات ، از دید کلی نمایشگاه موقعیتی مناسب برای ارتباط نزدیک مطبوعات با مردم برای افزابش آکاهی مردمه . اما چنتا نکته وجود داره که همیشه کمه :

  • اول اینکه توی نمایشگاه هیچ دسته بندی مناسبی برای نوع مطبوعات وجود نداره برای مثال غرفه مطبوعات علمی همیشه پراکندن که خیلی وقتا این امر باعث عدم ارتباط درست و سردگمی میشه ( برای مثال بنا به دیده های شاهدین عینی غرفه مجله دانشمند امسال کنار مطبوعات مراکز استان ها بوده که خیلی از خواننده ها به سختی پیداش میکردن )
  • جای خالی بحث های انتقادی داغ توی نمایشگاه همیشه خالیه ، حضور کسایی که برای مردم شناخته شدن باعث جذب مخاطب میشه . یکی از عمده ترین دلایل پیشرفت توی رسانه های خارجی استفاده از همین تکنیک ، اینکه کسی که شناخته شدست درجای درستش استفاده بشه تا مخاطب بیشتری جذبشن .
  • شاید اصلی ترین نقد به این نمایشگاه عدم حضور کسی به اسم تحلیلگره کسی که مطالب روزه بتونه به ساده ترین نوع ممکن توضیح بده چرا های مختلف حل کنه ، و همچنین کسی که نقد بکنه ، نقدی که اصولی باشه ( فکر میکنم اگر قرار باشه فرهنگ انتقاد پذیری توی ما بالا بره جاش توی همین نمایشگاست ) و مسئولان بهش جواب بدن .
  • یکی دیگه از نقدایی که وجود داره اندر احوالات نمایشگاه مطبوعات ، اینه که باید قبول کنیم که رسانه های ما در جاهایی ضعف دارن مثلا اینکه ما به مردممون اینو یاد ندادیم که تو هر نمایشگاهی نباید دنبال اشانتیون بگردیم . رسانه وظیفش آگاهی بخشی ، پیگیری خواست های عمومی پس اینکه دنبال چیز مجانی باشیم وقت تلف کردنه .
  • از طرفی قبول دارم که هزینه های تهیه و تولید و چاپ این روزا خیلی رفته بالا اما اگر قرار باشه جنسی فروخته بشه باید به فکر خریدارم بود .
  • همیشه بعد از کلی گشتن توی نمایشگاه چیزی که از اوجبه واجباته  (: جای نشستنه چیزی که همیشه نایابه داخل نمایشگاه های ما

در هر حال نمایشگاه امسال هم با تمام خوب و بدی هاش تموم شد ، مهم اینه که از امسال درس بگیریم برای سال بعد .


پ ن:

مطالب مرتبط :

رویداد های جذاب علم

از تخیل تا واقعیت : داستان هایابوسا