آدت نمی کنیم

داشتن تابو در هر جامعه ای وجود داره . فرقی هم نمی کنه که شما تو جامعه بشدت بسته  ای مثل ایران زندگی می کنید یا توی جوامع آزادتری مثل اروپا یا امریکا .

داشتن تابو از عدم آگاهی شروع میشه و در ادامه به دلیل علاقه به حفظ قدرت در مستبدین زمانه تقویت و موندگار میشه ، تا جایی که حتی شکل سنت و گاهی هویت به خودش می گیره .

خیلی از سنت هایی که داریم امروز و به نوعی صحبت کردن در رابطه با اونها به نوعی خط قرمز های جامعه به حساب میاد ، اگر به حساب تحمیل بزاریم فقط به خاطر این هنوز باقی موندن که کسی حاضر به سوال کردن در رابطه با اونها نیست و اگر هم بخواد که حرف بزنه چون اصول یک تفکر سیاسی بر روی اونها سوار شده ، پس تبدیل میشه به خط قرمز هایی که مواجهه با اونها در کمترین حالت توبیخ و تعهد گرفتنه.

در صورتی که جامعه ای پیشرفت می‌کنه که نسبت به مسائل مختلف قابلیت انعطاف پذیری داشته باشه و نظام سیاسی که این قابلیت انعطاف نتونه با خودش هماهنگ کنه محکوم به نابودیه.

قبل تر ها رضا در رابطه با داشتن قهرمان حرف زده بود و جمله ای آورده بود به این مضمون که وای به حال جامعه ای که نیاز به قهرمان داشته باشه .

اتفاقا بشدت معتقدم که جامعه فقط در شرایطی نیاز به قهرمان نداره که تبدیل به آرمان شهر شده باشه ، نه امروز که مدام با انواع خط قرمز ها مواجه هستیم . این قهرمان باید از دل آگاهی آومده باشه در غیر این صورت تبدیل میشه به اشتباهی مهلک برای جامعه اش .

چیزی که به صرف نیاز شخصی تعمیم پیدا کنه به همه و عده ای از روی عدم آگاهی و توجه به اینده لزوما به خاطر پیروی از تابو ها و سنت های قدیمی تر به پیروی از اون شروع به حرکت کنن شاید امروز نه اما در آینده ای نه چندان دور محکوم به نابودی به حساب میاد .

به قولی جمله وای به حال جامعه ای که نیاز به قهرمان داشته باشه تعبیر درست ترش اینطوری که جامعه ای که سطح آگاهی و سواد درش پایین باشه به خودی خود رو به اضمحلال میره . 

این اتفاق رو توی تاریخ وقتی میبینیم بیشتر برامون شکل بانمک داره اما واقعیتی تلخ رو نشون میده ، امثالش زیاد میشه مثال زد ، مثلا ماجرای اختراع ماشین بخار ، ساخته شدن چرخ خیاطی تا …. خیلی موارد دیگه .

قدیمترها هر چیزی رو که درک نمیکردن بهش اسم جادو میدادن ، در بهترین حالت ممکن شخصی که بهش اتهام جادوگری میدادن نفی بلد میشد ، اما در بسیاری از موارد هم شخص اعدام میشد . پس راه حل چی بود ؟

راه حلش سادست ، پیوند نادانسته ها با سنت ها و ایجاد تابو هایی برای حفظ قدرت . امروز هم همون اتفاق به شکل دیگه ای داره میفته بدون اینکه کسی بخواد دربارش حرفی بزنه .

من بارها توی این بلاگ از سکس حرف زدم [که بیشتر جنبه طنز داشته تا بحث آموزشی ]اما به واقع چقدر از ما درباره سکس و رابطه جنسی اطلاعاتی داریم  ؟ چقدر از ما میتونیم درباره نیاز های جنسی مون با خونواده ها حرف بزنیم ؟

چقدر از انواع روش های سکس ، بیماری های مقاربی و یا بصورت کلی تر از دستگاه تولید مثل بدن نه بصرف شوخی بلکه کاملا جدی میدونیم ؟

حتی گاهی قرار چیزی رو بهمون آموزش بدن ، مثل ماجرای نحوه شیر دادن به نوزاد انقدر عحیبه برامون که باهاش فقط شوخی میکنیم تا اونو جدی بگیریمش .

بالاتر گفتم که همون اتفاق داره دوباره میفته ، دقیقا صرف محدود کردن میزان مطالعه به فضاهای مجازی اونم بدون آگاهی از نحوه عملکردشون خواسته یا نا خواسته کمک به استفاده و تبلیغ دیدگاه های گروهی خاص که شما توی رفتار مجازیتون از اونها بازدید کردین .

شاید جالب باشه که حتی این گره خوردن رابطه بین زندگی با فضای مجازی حتی در مهد کامپیوتر هم میتونه در دسر ساز بشه و از بین دو کاندید کسی انتخاب بشه که هیچ تفکری بصورت رسمی ازش حمایت نکرده .

آدت نمی کنیم :

این روزها که حرف از برابری در جامعه مطرح شده قبل از اینکه خواسته یا ناخواسته بخوایم از تفکری حمایت کنیم ، اول از هر چیزی باید آگاهی پیدا کنیم که دقیقا نیاز و خواسته ما چیه ،آیا با گرفتن این حق حقوق دیگه ای رو از دست نمی دیم ؟ مهمه که به این نکته توجه کنیم  عواقب هر خواسته ای چی میتونه باشه ؟ مهمه که بعد از این موارد یاد بگیریم نحوه درست مبارزرو .

بیاد داشته باشیم که :

تاریخ تسلسل اشتباهات آدمی چرا که از تاریخ هیچوقت درس نمیگیره .

چرا من نمیتونم حتی یک کد ساده بنویسم؟

به عنوان کسی که فکر میکنه تا حدودی برنامه نویسی میدونه ، یکی از عمده مشکلاتی که در ابتدای باهاش روبرو بودم میخوام با شما به اشتراک بزارم .
اکثر بچه های کامپیوتر خصوصا نرم افزاری ها که تازه از دانشگاه شروع میکنند
به کد نویسی کردن به یه مشکل خیلی بزرگ مواجه میشن ،

چرا من نمیتونم حتی یک کد ساده بنویسم؟

وقتی پای حرف بچه های کامپیوتری بشینید معمولا چنتا جمله رو زیاد میشنوید :

  • من اصول اولیه رو سرکلاس یاد گرفتم پس چرا نمیتونم  یه برنامه بنویسم ؟
  • من تئوری ها رو بلدم اما نمیتونم از اونها توی کد استفاده کنم ؟
  • من حلقه ها رو میشناسم اما نمیدونم کی باید از اونخا توی کد هام استفاده کنم ؟
  • ….

[در بین این سه تا ، سوال اول از همه بیشتر معروف شده ]

وقتی که دانشجو ها سر کلاس در حال یاد گیری یک زبان برنامه نویسی هستند و یا
اونهایی که تسلط بیشتری دارند و شروع به خوندن کتاب های مرجع میکنند همه این
موارد به دانشجو امکان پیشرفت میده یا حتی در مواقعی دقیقا میگند که چه چیزی و
دانشجو باید تایپ کنه اما وقتی که دانشجو بخواد خود یک برنامه رو تایپ کنه مسلما
احساس ضعف میکنه چون دیگه هیچ اشاره و یا راهنمایی وجود نداره که بخواد از اون
استفاده کنه .

نتیجه راهنمایی بیش از حد این میشه که دانشجو سینتکس(syntax) برنامه رو بدون
یادگرفتن مفاهیم برنامه نویسی یاد میگیره.سینتکس متنیه که شما برای یک زبان
برنامه نویسی خاص اونو مینویسید و اینکه سینتکس برای هر زبان برنامه نویسی
متفاوته .چیزی که شما واقعا بهش نیاز دارید دونستن مفاهیمی مثل ، حلقه ها
تکرار ، ارث بری و … . مفاهیم به شما اجازه میدند که کد واقعی بنویسید . وقتی
کسی میگه که در مورد مثلا حلقه های بلده اما نمیدونه کی باید از اونها استفاده کنه
، به این معنی که سینتکس (نحو) بلده اما اصلا مفهوم تکرار و درک نمیکنه .

من نمی گم که راهنمایی بده ! وقتی که شما شروع به یادگیری میکنید، قطعا نیاز
به کسی دارین که در طول مسیر هدایتون کنه. با این حال، دریافت راهنمایی
بیش از حد به عنوان یک مبتدی می تونه به شما تصور اشتباه بده که برنامه نویسی
خیلی کاره راحتیه و این بسیار نا امیدکننده می شیه زمانی که دانشجو نمی تونه
یک برنامه به تنهایی بنویسه.

حرف های واقعی :

این قسمت مقاله میخوام یکم از طعم واقعی این عشق براتون بگم پس خودتون رو
آماده کنید .اگر حس میکنید که مفاهیم و بلد هستید اما نمیتونید بدون راهنمایی یه
برنامه ساده بنویسید ، از این میترسم که احتمالا اصول اولیه رو درک نمیکنید .
شما روی لبه ای که مدرسه واکینگ کد بهش میگه صحره سردرگمی وایستادید :

درک دردناکیست وقتی که آموزش ها به پایان میرسد و دانشجو
احساس میکند که هنوز توانایی لازم برای مستقل عمل کردن را ندارد.
چالش اصلی پیش رو در اشکال زدایی است نه حل کردن درست مسئله

نکته: یک محیط برنامه نویسی واقعی ایجاد کنین :

حالا وقتش رسیده تا یه محیط برنامه نویسی واقعی نصب و پیکر بندی کنین.
هر زبان برنامه نویسی نیاز به یک محیط متفاوت داره.

اول، شما نیاز به یک ویرایشگر متن یا IDE (محیط توسعه یکپارچه) دارین.
محبوبترین ویرایشگر متن که ویژه زبان برنامه نویسی ایست که درحال یادگیری
اون هستید ، پیدا و نصب کنین .
در مرحله دوم، شما باید چگونگی اجرای یک فایل حاوی کد را یادبگیرین.

اگر از یک IDE به عنوان ویرایشگر متن خود مثل Visual Studio، Xcode یا Eclipse
استفاده می کنید، این قابلیت (مرحله دوم )در IDE وجود داره.

اگر شما از IDE استفاده نمی کنین، احتمالا باید یاد بگیرین چطور کد خودتونو رو از
خط فرمان اجرا کنین. به دنبال دستورالعمل “شروع به کار” برای زبان برنامه نویسی
خودتان برین و همچنین در YouTube برای فیلمهای آموزشی که می تونید اونها رو
دنبال کنین و بررسی کنین.

وقتیکه تونستین کد رو وارد کنین، اونرو در یک فایل ذخیره کنین، و فایل رو اجرا کنین، بعد برنامه شما آماده برای اجراست. برنامه نویسای حرفه ای هر روز به این صورت عمل میکنن.

نکته: برنامه ها را از ابتدا بسازین:

شما باید شروع به نوشتن کد خود بدون دستورالعمل کنین . با یک فایل خالی شروع کنین
و هر خط کد خود را تایپ کنین.

این در ابتدا بسیار دشواره . وقت زیادی برای اشکال زدای صرف می کنین و سعی می کنین پیام های خطا را درک کنین، اما این یک نکتست. هر بار که شما مشفول بررسی و رفع یک خطا هستین، تجربه واقعی برنامه نویسی را بدست میارین. اینطوریکه یاد می گیرید و رشد می کنین.

شما می توانین به کد دیگران هم نگاه کنین، اما اونرو کپی نکنین و داخل کد خودتون نگذارید. اگر در کد وارد کنین و اجرا نشه، نمی توانین اونرو رفع اشکال کنین. کد دیگران را تجزیه و تحلیل کنین، کمی درباره نحوه کار آن یاد بگیرین، بعد خودتان اونرو بنویسین.

نکته: از کم شروع کنین :

این امر نسبتا شایع است که سعی کنید چیزی فراتر از سطح مهارت خود را بدست بیارید. این لزوما بد نیست اگر  انگیزه پیدا کنید، اونوقت شمارو  به یادگیری بیشتر علاقمند می کنه، از جمله این واقعیت است که اولین پروژه واقعی شما سال ها طول میکشه تا تموم بشه. مهم نیست که چقدر زمان میبره، تا زمانی که در حال یادگیری هستین در طول راهین.

از طرف دیگه، اگر زمان شما از دست رفته، پیشرفت نکرده باشین، باید با یک پروژه بسیار کوچکتر شروع کنین. در ابتدا، شما معمولا به برنامه های مبتنی بر متن بپردازین چرا که آنها از هر چیز دیگری آسونتر هستن. همه چیزهایی که باید بدونید برای ایجاد یک برنامه مبتنی بر متن چگونگی نمایش یک رشته روی صفحه و نحوه دریافت رشته ای است که کاربر آن را تایپ می کنه.

من می دونم، برنامه های مبتنی بر متن ، گرافیکی و سه بعدی نیستن. شما می دونید که چگونه همه می گند که ، شما نیازی به دونستن ریاضی برای برنامه  نویسی ندارین؟ خوب این برای برنامه نویسی گرافیک 3D درست نیست. شما نیاز به درک مفیدی از هندسه، جبر خطی، و کمی از حساب دیفرانسیل و انتگرال دارین.

بسته به نوع زبان برنامه نویسی که یاد می گیرین ،حتی یک GUI معمولی با دکمه ها و جعبه های متن هم می تونه دشوار باشه . این واقعا نیازی به دونستن ریاضی نداره، اما به احتمال زیاد نیاز به یک درک کامل از برنامه نویسی شی گرا و نمودارهای جسمی پیچیده داره.

توصیه من برای مبتدی ها اینکه که بازی های مبتنی بر متن را برای مدتی بنویسن. چند بازی مثل “حدس زدن شماره”، “مسابقه چند گزینه ای” و “تیک تاک” . سعی کنین ماجراجویی کنید.

از این پروژه ها برای یادگیری تمام ویژگی های زبان برنامه نویسی انتخاب شده خود استفاده کنین.

نکته: زیاد برنامه نویسی کنین :

برنامه نویسی یک تمرین صرفا نظری نیست. شما نمیتونین کتاب بخونین، فیلمها را تماشا کنین و جواب آزمونها را پیدا کنین، بعد انتظار داشته باشین بتونین برنامه های پیچیده بنویسین. برای یادگیری نحوه نوشتن کد، شما باید زیاد کدنویسی کنین.

کمی شبیه نجاریه. شما می تونین همه چیزهایی را که دوست دارین در مورد نجاری بخونین، اما خوندن تنها به شما مهارت لازم برای ساخت یه میز رو نمیده. اگر واقعا می خواین یاد بگیرین که چطور یه میز  بسازی، باید چوب، یک اره و  چسب ها را اماده کنین و در واقع تلاش کنین تا یه میز  بسازین. اولین میز شما احتمالا وحشتناک میشه. بنابراین شما باید تئوری ها رو بخوانین یا مشاوره بگیرین از یه نجار واقعی . میز دوم هنوز شاهکار نیست، اما بهتر از اولین تلاش شماست. اگر میزهای خود را نگه دارید و بارها تلاش کنید در نهایت شما یک میز دلخواه خواهید داشت.

برنامه نویسی هم همینطوره، در اون شما باید نرم افزار های مختلف رو برای به دست آوردن مهارت بنویسین. اولین برنامه ای که می نویسین زیاد بدرد نمیخوره و احتمالا کد کثیفی داره اما مهم نیست. بعضی از نظریه ها را بخوانین، راهنمایی دریافت بگیرین و یک برنامه جدید ایجاد بنویسین. هر برنامه ای که می نویسین باید بزرگتر و بهتر از گذشته باشه. این مراحل را برای مدت زمان طولانی تکرار کنین و به متخصص تبدیل بشید.

نکته : راهنمایی بخواید :

اگر سعی کردین مشکل خودتون رو برای بیش از یک ساعت حل کنین اما به جواب نرسیدین ممکنه زمان برای درخواست کمک باشه.

بعضی از دانشجوها بلافاصله بدون صرف وقت برای حل مشکل خودشون از دیگران کمک میگیرن. این امر به طور کلی در جامعه برنامه نویسی مورد توجه قرار گرفته . مردم ممکنه به شما بگن که به WhatHaveYouTried.com مراجعه کنید.

دانشجوها دیگه هرگز حاضر به دریافت کمک نیستن. این احتمالا یادگیری اونها رو کاهش می ده. اگر سعی کردین مشکل خودتون رو حل کنین، اما به هیچ  نتیجه ای نرسیدین، حتما  درخواست کمک کنین.

با این همه، پاسخ کسی رو به سوالات خودتون، کپی نکنین. جواب را تجزیه و تحلیل کنین و علت خطای خودتون رو یاد بگیرین. به این ترتیب، وقتی که شما با یه خطا  دوباره روبرو می شین، از قبلا می دونین که چطور اونرو  رفع کنین.همیشه سعی کنین مشکل خودتون رو برای اولین بار در گوگل جستجو کنین.

نکته : از راه درست درخواست کمک کنین :

مبتدی ها اغلب نمی خوان سؤالات خودشونو مطرح کنن، چراکه تجربیات اونها در مورد پرسش ها در جامعه برنامه نویسی بسیار دور از انتظارون بوده. اگر سوال خودتونرو به روش درست مطرح کنین، تجربه بهتری پیدا میکنین.

  1. پیام خطا دقیق خود را در جامعه قرار  بدین این مهم ترین عنصر اطلاعاته. اغلب مردم سعی نمی کنن به سؤال جواب بدن مگر اینکه پیام خطای دقیق را ببینن.
  2. اگر پیام خطایی وجود نداشته باشه، توضیح بدین که چه اتفاقی قرار بیفته  و چه اتفاقی افتاده . چیزی شبیه به “من انتظار داشتم که خروجی ۵ باشه، اما در واقع خروجی ۷ شد”. اغلب مشکل در کد شما نیست، در انتظار شماست. اگر شما چیزی را که انتظار نداشتین توضیح ندین، با جواب هایی مثل “کد به نظر میرسه درسته” اما “مشکل چیه؟” روبرو میشین.
  3. کد خراب خود را در جامعه قرار بدین. بدون دیدن کد جواب دادن خیلی سخت میشه.اونرو در اختیار دیگران قرار بدین، اگر اون خیلی بزرگ نیست، چرا که دیگران  کد شمارو برای بررسی مشکل اجرا خواهند کرد. اگر کد بیش از حد بزرگه  اون رو در ،  Github Gist یا Pastebin.com بگذارین، بعد لینک رو به سؤال خودتون اضافه کنین.
  4. کد خود را به درستی فرمت کنید ، کد خودتون رو مثل متن معمولی قرار ندین. یاد بگیرین چطور کد خودتون رو به سادگی فرمت کنین تا بتوانین اونرو بخونین.
  5. آنچه که قبلا سعی کرده اید را بگین. این به دیگران نشون میده که شما قبلا تلاش کردین.
  6. سعی کنید از اصطلاحات صحیح استفاده کنین. این همیشه امکان پذیر نیست، چرا که شما هنوز هم تمام اصطلاحات را یاد می گیرین، اما بهترین شات را به در جامعه قرار بدین. تلاش کنین که شرایط مشترک رو یاد بگیرین و از اونها به درستی استفاده کنین.

نتیجه :

برنامه نویسی سخت ، واقعا سخته. و اگر شما فقط از طریق کلاس های دانشگاه و یا آموزشگاه ها به دنبال یاد گیری باشین ، این کار ممکنه برای شما خیلی ناخوشایند بشه.

یک محیط برنامه نویسی واقعی را با یک IDE یا یک ویرایشگر متن تنظیم کنین. قبل از رفتن به پروژه های بزرگتر و پیچیده، برنامه های مبتنی بر متن را بنویسین تا همه ویژگی های زبان برنامه نویسی انتخاب شده رو یاد بگیرین. خودتون تمام کدهای خودتون رو بنویسین. ابتدا کد رو بدون کپی کردن وکمک گرفتن از افراد دیگر بنویسین.

زیاد کد بنویسین روش های مختلف را بخونید، خواندن، کد کردن، خواندن، کد کردن، خواندن و غیره و در نهایت شما رو حرفه ای میکنه.

وقتی که گیر کردین، سعی کنین مشکل خودتونو حل کنین، اما اگر نتونستین نگران نباشین کمک بخواین. اگر سؤال کنین، سریع تر یاد میگیرین. برای یک تجربه لذت بخش تر، به یاد بیارین که چطور از راه های صحیح سوال بپرسین، چرا که جامعه برنامه نویسی دارای چند ویژگی وحشتناکه.

از همه مهمتر، از آن لذت ببرید و ادامه دهید!

پی نوشت :

این نوشته برداشتی آزاد  با اندکی تغییر از کتاب برنامه نویسی برای مبتدی ها نوشته تام دالینگ بود .

احتیاط شرط عقله ؟

از قدیم ضرب المثلی مرسوم بود که :

احتیاط شرط عقله

اینکه آیا واقعا هست چیزی که این روزها زیاد باید بهش توجه کرد . من به عنوان شهروند در مقامی نیستم که بتونم درباره اتفاقات اخیر اظهار نظری بکنم اما از اونجایی که ما چیزی به اسم اینترنت آزاد نداریم لازم دونستم که مواردی برای حفظ امنیت خودمون در هر شرایطی ، اینجا بهش اشاره کنم .

احتیاط شرط عقله ؟

چگونه دولت و هرکسی را در جاسوسی کردن از خودمان متوقف کنیم ؟

  • اول از همه ، وبکم کامپیوتر خود را ببندید :

یکی از موارد ترسناکی که توسط اسنودن مطرح شد این بود که دولت ها توانایی کنترل دوربین وبکم شما را حتی از راه دور هم دارند . اگر دانش کمی هم در کامپیوتر داشته باشید ، با کمی جستجو در اینترنت موارد گوناگونی از نحوه دسترسی به دوربین های وبکم را به راحتی پیدا میکنید . استفاده  از یک تکه کوچک کاغذ به راحتی شما را دربرابر این مورد ایمن می نماید.

  • وی پی ان (VPN) خود را داشته باشید :

شبکه مجازی خصوصی یا (VPN) بصورت موثر آی پی و ترافیک مصرفی شما را از تغییر میدهد .بنابراین همه فعالیت شما از دید سرویس دهنده اینترنت مخفی می ماند .

اساسا ، زمانی که شما به سرویس دهنده اینترنت یا (ISP) متصل میشوید ، و سپس  هر وبسایت و یا هر محتوایی که در خواست کرده اید در دسترس شما قرار میگیرد .بنابراین همه فعالیت شما زیر نظر سرویس دهنده اینترنت خواهد بود .

اما زمانی که از وی پی ان استفاده میکنید ، آی پی شما با توجه به کشوری که  وی پی ان از آن سرویس میگیرد تغییر میکند بنابراین سرویس دهنده اینترنت شما تصور میکند که شما از کشور محل وی پی ان به  آن متصل شده اید .

به این وسیله فعالیت شما از نظر سرویس دهنده اینترنت و در نتیجه دولت مخفی میماند.

توجه : از هر منبعی وی پی ان دانلود نکنید فقط از منابع رسمی مانند وبسایت های شرکت های تولید کننده و یا استور های موبایل ، چرا که منابع غیر رسمی محل مناسبی برای انتقال فایل های مخرب می باشد .

  • دیسکانکت را نصب کنید :

افزونه دیسکانکت به شما امکان مدیریت وبسایت هایی که فعالیت شما را ردگیری میکنند می دهد .

در سالهای اخیر شرکت های بزرگ به دنبال توسعه ابزارهایی بودند که بتواند فعالیت شما را در محیط اینترنت رد گیری کرده و آنرا به شرکت های تبلیغاتی می فروشند .

توجه ۲ :یکی از بزرگترین این شرکت ها شرکت گوگل است که بصورت علنی اعلام میکند درصورتی که خواستار استفاده از سرویس های وی هستید باید این اجازه را بدهید که فعالیت شما را در محیط اینترنت رصد کرده و آنرا به شرکت های دیگر بفروشد .

توجه ۳ :راه حل جایگزین استفاده از مرورگر تور و موتور جستجور داک داک گو می باشد .

  • از HTTPS استفاده کنید :

این مورد به اندازه کافی در برابر دولت ها موثر نیست اما گزینه مناسبی برای حفظ امنیت در برابر سارقان اینترنتی می باشد .

بدون شک متوجه شده اید زمانی که میخواهید از درگاه های پرداخت اینترنتی استفاده کنید HTTP از آدرس وبسایت به HTTPS تغییر می یابد .HTTPS فقط راهیست برای آنکه مطمئن شوید وبسایتی که از آن بازدید میکنید واقعا همانی است که مد نظر شماست .

از آنجا که اکثر وبسایت های حساس مانند بانک ها از HTTPS استفاده میکنند – اما نه همه آنها – شما میتوانید با فعال سازی افزونه HTTPS-Everywhere که از طریق Electronic Frontier Foundation قابل دانلود است جستجوی خود را در اینترنت ایمن نماید .

  • از یک ایمیل رمز گذاری شده امن استفاده کنید :

امنیت ایمیل شما از طریق شخص ثالثی همیشه در معرض خطر است . سابقا بهترین گزینه  الگوریتم PGP که هنوز هم از آن استفاده میشود اما راه اندازی آن برای بسیاری از مردم نسبتا آزار دهنده می باشد .

با این حال، اکنون گزینه های بسیار بیشتری دارید. برای مثال ProtonMail، یک سرور ایمیل است که به طور پیش فرض به طور کامل رمزگذاری شده ، بنابراین شما مجبور نیستید بیش از حد در مورد آن نگران باشید.

اما اگر به امنیت زیادی نیاز دارید – اگر در فعالیت های حقوق بشر کار می کنید یا مثلا یک روزنامه نگار تحقیقاتی هستید، این ممکن است به اندازه کافی امن نباشد. برای اکثر مردم، با این حال، به اندازه کافی نیازهای اولیه را برطرف میکند.

  • از پیام رسان هایی که از الگوریتم های رمزنگاری استفاده میکنند ، مهاجرت کنید :

به طور مشابه، برنامه های پیام رسانی رمزگذاری شده این روزها بسیار شایع تر از گذشته هستند – و حتی برنامه های اصلی مانند WhatsApp، iMessage و Facebook Messenger به طور پیش فرض رمزنگاری END to END زا ارائه میدهند .

اما حتی با این نگاه شما نمیتوانید از فیسبوک و اپل بخواهید که سطح دسترسی خود به اطلاعات شما را کاهش دهند حتی اگر ارتباطات خود را با دولت به کلی قطع نمایند .

بنابراین شما میتوانید از پیام رسان Signal که توسط Whisper Systems پیاده سازی و فعالیت میکند استفاده کنید . این پیام رسان توسط اسنودن  مورد تایید قرار گرفته است .

  • …سایر مواردی که هکر ها میتوانند جاسوسی شما را نمایند :

حتی اگر دولت ها به طور خاص به جاسوسی از شما نپردازند ، این امکان برای هرکسی که آشنایی با سیستم های مخابراتی داشته باشد وجود دارد تا از رفتار شما در اینترنت جاسوسی نمایند .

ارکا کوویونن مشاور متخصص امنیت سایبری شرکت F-Secure میگوید :

اگر چه شرکت های مخابراتی مشتاقانه می گویند که آنها بر رفتار مشتریان خود در فضای مجازی جاسوسی نمی کنند، اما آنها باید از اجرای قانون پیروی کنند – به طوری که آنها می توانند تشخیص اینکه آیا شما شروع به حمله DDOS یا هر چیز دیگری می کنید ، بدهند.

این بدیهی است که بسیار مفید می باشد چرا که دولت ها باید از وقوع جرم جلوگیری کرده ، پس به این دسترسی ها نیاز دارند .

اما در این سالها شاهد موارد متعددی بوده ایم  که شخصی برای یکی از شرکت های مخابراتی کار میکرده و شروع به جاسوسی از اعضای خانواده ، همکاران ، دوست پسر و یا دوست دختر سابق خود و یا شروع به جاسوسی از یکی از مقامات دولتی کرده است .

بنابراین این یک نیاز واضح و متفاوت است که مردم دربرابر این چنین تهدیداتی نیز مجهز شوند.

ما باید بگویم ، اگر جه این شرکت ها به سرعت پاسخ میدهند که این کار توسط کارمندان و به صورت خودسرانه انجام می گیرد و در صورت مشاهده با شخص خاطی برخورد انضباطی میشود.

احتیاط شرط عقله ؟

  • کاهش فضای اسیب پذیر :

احتمالا مشکلی برای شخص یا افرادی که بخواهند از شما جاسوسی کند وجود ندارد درصورتی که فقط میکروفن گوشی شما را از راه دور روشن کرده و شروع به ضبط صدا نماید .

کاهش فضای آسیب پذیر به معنای بستن و یا غیر فعال کردن پورت های فیزیکی بر روی دستگاه شماست که در صورت فعال بود امکان حاسوسی برای فرد و یا افرادی را فراهم میکند .

این کمی پیچیده و طولانی است اما دستور العمل هایی برای کاهش آسیب پذیری ها وجود دارد که به صورت رایگان در اینترنت منتشر شده است . به عنوان مثال دولت استرالیا دستورالعمل جامعی در این زمینه دارد هرچند که ویژه مقامات دولتی است اما بصورت رایگان منتشر شده است .

ساده ترین شکل کاهش آسیب پذیری ها موردی است که در ابتدا ذکر شد و همان پوشاندن دوربین وبکم دستگاه مورده استفاده شماست .

  • مراقب لوازم هوشمند باشید :

اگر میخواهید خانه خود را هوشمند کنید باید آگاه باشید که این ابزار نیز میتوانند مورد سوء استفاده قرار گیرند .

مردم واقعا به مفهومی که این روزها بسیار مطرح شده به نام اینترنت چیزها تا تابستان گذشته فکر نمیکردند ، زمانی که پژوهش گران متوجه شدند تنها با هک کردن یخچال هوشمند سامسونگ امکان دسترسی به اطلاعات جیمیل افراد وجود دارد .

سپس در اکتبر سال جاری، متوجه یک حمله DDoS سراسری شدند که توییتر، Spotify و دیگر سایت های محبوب را در سراسر جهان با هک کردن دستگاه های هوشمند انجام داد، نه کامپیوترها -و لوازم هوشمند نشان دادند که چگونه آسیب پذیر هستند.

بنابراین اگر شما دستگاه های هوشمند را در  خانه خود می خواهید، لازم است اقدامات احتیاطی بیشتری به منظور محافظت از آنها انجام دهید، مثلا، در مورد نصب نسخه های به روز رسانی امنیتی و با استفاده از احراز هویت چند منظوره (به جای اینکه تنها با یک رمز عبور) در صورت امکان، استفاده کنید. آنها را به شبکه اصلی کامپیوتر اصلی خود متصل نکنید و هرگز آنها را به WiFi عمومی وصل نکنید.

  • فکر کنید که آیا واقعا نیاز به استفاده از Tor دارید:

در صورتی که نمی دانید، Tor یک مرورگر ایمن است که اساسا آدرس IP شما را دوباره مرتب می کند تا مکان شما شناسایی نشود.

 با این حال، استفاده از VPN برای اکثر افراد  به اندازه کافی  مناسب است. اگر بخواهید به هر دلیلی به وب تاریک بروید، مرورگر Tor واقعا مفید است.

 با استفاده از Tor ، مردم به اشتباه از چیزهایی مانند فیس بوک و گوگل استفاده می کنند. متاسفانه، اگر از Tor برای چیزهای روزمره مثل این موارد استفاده می کنید، شما به طور خودکار موقعیت خود را به خطر می اندازید.

  • و در نهایت مراقب سلامت روان خود باشید :

میزان کافی در تلاش برای حفظ حریم شخصی  همیشه مفید و قابل پذیرش است . اما به این نکته توجه داشته باشید که همیشه موارد پیش بینی نشده ای وجود دارد که امکان به خطر انداختن امنیت شما را ایجاد می کند .

در صورتی که بیش از پیش درگیر این امر شدید لازم است تا با مراجعه به روانشناس از سلامت روان خود مطمئن شوید .

 

 


پ ن :

این نوشته ترجمه ای آزاد با اندکی تغییر از “How to stop the government and everyone else from spying on you” نوشته آشیتا ناگش است .

از پس سعی میکنم در آخرین چهار شنبه هر ماه به بررسی روش های حفظ امنیت شخصی در محیط اینترنت تحت عنوان چهارشنبه ها با امنیت بپردازم.

مطالب مرتبط :

خبر از دروغ تا واقعیت 
زلزله و جنبش های خیابانی سه تفاوت و یک شباهت 
نکاتی برای حفظ امنیت

قهرمان پروری ورژن ۲۰۱۷

دوستم ، رضا یا گلادیاتور دست به کیبورد اخیرا توی وبلاگش مطلبی آورد با عنوان { هک و بی‌قانونی و بی‌سوادی اجتماعی } در رابطه با فرهنگ ما مردم نسبت به برخورد های احساسیمون با رویداد هایی که روزانه اتفاق میفتن و به جای اینکه ما به دنبال واقعیت اون ها باشیم ساده انگارانه از کنارشون رد میشیم .

این مطلب سبب شد تا نظراتمو نسب به این قضیه اینجا بیارم :

قهرمان پروری ورژن ۲۰۱۷

عوامل مختلفی وجود داره که هر جامعه ای از منطق محور بودن به سمت احساس محور بودن سوق میده ، مثله کم بودن میزان مطالعه ، مثله پایین بودن سطح علمی و در کنار این موارد نارضایتی های سیاسی ، فشار اقتصادی و معضلات اجتماعی هم باید اضافه کرد .
همه این موارد دست به دست هم میدن تا وقتی خبری مثل هک شدن تعدادی از سایت های ایرانی توسط داعش منتشر میشه ، جامعه واکنشی احساسی نسبت به این قضیه بده حتی مثلا نبودن دانش فنی کافی مدیر سایت هک شده بیفته گردن حکومت در صورتی این دو هیچ ربطی بهم اصلا ندارن .
این وسط کلمه هک یک معنی دو پهلو داره که بشدت به کار میاد چرا که طبق آموزش هایی که هالیوود به ما داده و به اجبار این رسانه ملی حوصله سر بر ما اونو به خورد ما میده ، اینه که هکر کسی که قدرت های ماورایی داره و میتونه به محض اینکه اراده بکنه به همه جا نفوذ کنه نیاز هاشو برطرف کنه و آزادانه بگرده بدون اینکه کسی بتونه اونو پیداش کنه .

مجله دانشمند اخیرا مقاله ای چاپ کرده درباره گروه هایی ترورستی افراطی مثل داعش با عنوان : داعش و معماری جدید خشونت این مقاله به نکته ای اشاره داره که به شدت در جامعه امروز ما وجودش داره احساس میشه و اون هم ایده آل گرایی . گروه هایی مثل داعش با وعده آینده بهتر شروع به جذب تحصیل کرده هایی میکنه که نتونستن آینده مناسبی با توجه به تحصیلاتشون پیدا کنن . { چیزی که متاسفانه ما امروز به شدت درگیرش هستیم ، عدم تعادل بین فارغ التحصیل های دانشگاهی و باز کار }

در مثالی دیگه خبر گذاری دویچه وله مقاله ای منتشر کرد با موضوع رابطه بین بیکاری و آزار های خیابانی نسبت به زنان در این مقاله که در منطقه خاورمیانه و در هفت کشور عربی با ۷ هزار مرد تحصیل کرده در رنج سنی ۲۲ تا ۴۲ سال انجام شده بررسی ها نشون داده که عدم رضایت از شرایط فعلیشون باعث شده که رو بسمت خشونت ببرن .
{ این معنی اینکه مردها موجودات هستن که باید حتما سرگرم باشن تا بشه تحملوشون کرد نیست (: }

برگردیم به کشور خودمون ، اصولا رسانه های ما سعی به نشون دادن همه مثال ها درون یک خانواده دارن ، همه مسائل و مشکلات در جامعه ایرانی در قالب یک خانواده باید حل بشه حتی گاهی نشون میدن که مردی ازدواج کرده اما قدر خانوادشو نمیدونه بعد پس از طی مشکلاتی سرش به سنگ میخوره و دوباره برمیگرده به آغوش خانوادش ،حداقل این موضوع توی فیلما کاملا درسته ، اما یک فیلم همیشه دو بخشه یکی جلوی دوربین یکی پشت دوربین .

هر شخصی برای اینکه بتونه فرد مفیدی برای اول از همه خودش ، خانوادش و در نهایت جامعش باشه نیاز به الگوهایی داره که بتونه از اونها الهام بگیره . افرادی که دنیارو با ایده هاشون ساختن ، مثال ملموسش مرحوم استیو جابز .

بدون شک هیچ کس نمیتونه این رد کنه که تا وقتی که استیو جابز زنده بود همه منتظر ایده های جدید اون بودن تا زندگی به سبک اون ادامه بدن ( از خوابیدن پشت در فروشگاه های اپل حساب کنین تا اینکه بسیاری از ایده های اون امروز الگوی شرکت های بزرگ دیگه شده ) . بعد از مرگ استیو جابز از رهبران دنیای فناوری افرادی کسی مثل بیل گیتس زیادی سنش بالاست و جاذبه ای برای نسل های جدید نداره یا مثل مارک زوکربرگ که هنوز نتونسته جامعه رو باقدرت امپراتورش وفق بده ( واکنش ها به بعد از انتخابات سال ۲۰۱۶ امریکا ) اما الون ماسک کسی با ایده های نوآورانش که تاحدودی تونسته جایگزینی مناسب برای استیو جابز مرحوم باشه .

اگر سری به تاریخ بزنیم و مقایسه ای بکنیم بین سازمان های فضایی امریکا و شوروی متوجه نکته ای جالب میشیم ، ناسا امروز با اینکه بسیاری از مدیران ارشدش اصلا امریکایی نیستن جزو افتخارات امریکایی ها محسوب میشه چرا ؟

از دوران جنگ سرد امریکا با بهره برداری از تیم موشکی آلمان نازی صنعت هوا فضای خودشو راه انداخت و با تبلیغ اونو روزبه روز بزرگترش کرد درصورتی که اصلا روسای مجموعه امریکایی نبودن به جای اون در شوروی با اینکه تیم فضایی اونها همه روس بودن اما هیچ وقت دیده نشدن و امروز هم کسی به اونها اهمیتی نمیده .

اما در جامعه ما تقریبا میشه گفت که الگو سازی اصلا وجود نداره یا اگر هم هستن دیده نمیشن { منظورم کسی که بتونه زندگی امروز رو برای ما متعادل کنه ، منظورم دقیقا در بحث اجتماعی و علمی نه در مباحث سیاسی و اقتصادی ، وجود چنین کسی در جامعه حتی فشار های اقتصادی و سیاسی هم برای مردم متعادل میکنه } برای جامعه ای مثل ما که تجملات هالیوودی یاد گرفته و الگو های حکومتی تنها موارد ملموس زندگیش به حساب میاد و همچنین در کنار اینها فشار اقتصادی و دو دستگی سیاسی هم بهش فشار میاره ، یک هکر به شکل هالیوودیششاید بهترین گزینه امید بخش باشه که ما رو به ایده آل هامون نزدیک تر میکنه .

قهرمان پروری ورژن ۲۰۱۷

همونطور که رضا در انتهای نوشتش گفته { هک یعنی استفاده از یک روش سریع و هوشمندانه برای حل مشکلی تکنیکی و غلبه بر محدودیت‌ها و هکر یک برنامه‌نویس کنجکاو است که صدمه‌ای وارد نمی‌کند و حتی باعث تحکیم انتقالات می‌شود. } اگر ما قهرمانانی مثل استیو جابز پرورش بدیم نه تنها این احساسات محور بودن از جامعه ما دور میشه امید ها و ایده آل هامون به فرم ملموس تر بر میگرده و دیگه شاهد اشتباهات بچه گانه ای به اسم هکر هم نیستیم .

تغییر رمز SSH

شاید یکی از اتفاقاتی که خیلی محدود تغییر رمز SSH
بهش نیاز پیدا کنیدتغییر رمز SSH باشه اما چون هرچیزی ممکنه پس بد نیست که روش کارو برای رفع نیاز بلد باشیم.

در این نوشته روش تغییر رمز SSH  توضیح دادم که نیاز داره به استفاده از رمز SSH  قبلی برای تغییر .

از مراحل زیر برای تغییر رمز SSH در سیستم عامل لینوکس استفاده کنید :

  • کاربر سیستم عامل را از کاربر عادی به کاربر ادمین با استفاده از ssh تغییر دهید .
  • دستور PASSWD وارد کنید .
  • رمز عبور جدید را وارد و سپس تکرار کنید .
  • از این پس برای تغییر کاربر به ادمین با رمز عبور جدید باید وارد شوید .

منبع : چگونه رمز SSH را با استفاده از خط فرمان تغییر دهیم ؟