چرا من نمیتونم حتی یک کد ساده بنویسم؟

به عنوان کسی که فکر میکنه تا حدودی برنامه نویسی میدونه ، یکی از عمده مشکلاتی که در ابتدای باهاش روبرو بودم میخوام با شما به اشتراک بزارم .
اکثر بچه های کامپیوتر خصوصا نرم افزاری ها که تازه از دانشگاه شروع میکنند
به کد نویسی کردن به یه مشکل خیلی بزرگ مواجه میشن ،

چرا من نمیتونم حتی یک کد ساده بنویسم؟

وقتی پای حرف بچه های کامپیوتری بشینید معمولا چنتا جمله رو زیاد میشنوید :

  • من اصول اولیه رو سرکلاس یاد گرفتم پس چرا نمیتونم  یه برنامه بنویسم ؟
  • من تئوری ها رو بلدم اما نمیتونم از اونها توی کد استفاده کنم ؟
  • من حلقه ها رو میشناسم اما نمیدونم کی باید از اونخا توی کد هام استفاده کنم ؟
  • ….

[در بین این سه تا ، سوال اول از همه بیشتر معروف شده ]

وقتی که دانشجو ها سر کلاس در حال یاد گیری یک زبان برنامه نویسی هستند و یا
اونهایی که تسلط بیشتری دارند و شروع به خوندن کتاب های مرجع میکنند همه این
موارد به دانشجو امکان پیشرفت میده یا حتی در مواقعی دقیقا میگند که چه چیزی و
دانشجو باید تایپ کنه اما وقتی که دانشجو بخواد خود یک برنامه رو تایپ کنه مسلما
احساس ضعف میکنه چون دیگه هیچ اشاره و یا راهنمایی وجود نداره که بخواد از اون
استفاده کنه .

نتیجه راهنمایی بیش از حد این میشه که دانشجو سینتکس(syntax) برنامه رو بدون
یادگرفتن مفاهیم برنامه نویسی یاد میگیره.سینتکس متنیه که شما برای یک زبان
برنامه نویسی خاص اونو مینویسید و اینکه سینتکس برای هر زبان برنامه نویسی
متفاوته .چیزی که شما واقعا بهش نیاز دارید دونستن مفاهیمی مثل ، حلقه ها
تکرار ، ارث بری و … . مفاهیم به شما اجازه میدند که کد واقعی بنویسید . وقتی
کسی میگه که در مورد مثلا حلقه های بلده اما نمیدونه کی باید از اونها استفاده کنه
، به این معنی که سینتکس (نحو) بلده اما اصلا مفهوم تکرار و درک نمیکنه .

من نمی گم که راهنمایی بده ! وقتی که شما شروع به یادگیری میکنید، قطعا نیاز
به کسی دارین که در طول مسیر هدایتون کنه. با این حال، دریافت راهنمایی
بیش از حد به عنوان یک مبتدی می تونه به شما تصور اشتباه بده که برنامه نویسی
خیلی کاره راحتیه و این بسیار نا امیدکننده می شیه زمانی که دانشجو نمی تونه
یک برنامه به تنهایی بنویسه.

حرف های واقعی :

این قسمت مقاله میخوام یکم از طعم واقعی این عشق براتون بگم پس خودتون رو
آماده کنید .اگر حس میکنید که مفاهیم و بلد هستید اما نمیتونید بدون راهنمایی یه
برنامه ساده بنویسید ، از این میترسم که احتمالا اصول اولیه رو درک نمیکنید .
شما روی لبه ای که مدرسه واکینگ کد بهش میگه صحره سردرگمی وایستادید :

درک دردناکیست وقتی که آموزش ها به پایان میرسد و دانشجو
احساس میکند که هنوز توانایی لازم برای مستقل عمل کردن را ندارد.
چالش اصلی پیش رو در اشکال زدایی است نه حل کردن درست مسئله

نکته: یک محیط برنامه نویسی واقعی ایجاد کنین :

حالا وقتش رسیده تا یه محیط برنامه نویسی واقعی نصب و پیکر بندی کنین.
هر زبان برنامه نویسی نیاز به یک محیط متفاوت داره.

اول، شما نیاز به یک ویرایشگر متن یا IDE (محیط توسعه یکپارچه) دارین.
محبوبترین ویرایشگر متن که ویژه زبان برنامه نویسی ایست که درحال یادگیری
اون هستید ، پیدا و نصب کنین .
در مرحله دوم، شما باید چگونگی اجرای یک فایل حاوی کد را یادبگیرین.

اگر از یک IDE به عنوان ویرایشگر متن خود مثل Visual Studio، Xcode یا Eclipse
استفاده می کنید، این قابلیت (مرحله دوم )در IDE وجود داره.

اگر شما از IDE استفاده نمی کنین، احتمالا باید یاد بگیرین چطور کد خودتونو رو از
خط فرمان اجرا کنین. به دنبال دستورالعمل “شروع به کار” برای زبان برنامه نویسی
خودتان برین و همچنین در YouTube برای فیلمهای آموزشی که می تونید اونها رو
دنبال کنین و بررسی کنین.

وقتیکه تونستین کد رو وارد کنین، اونرو در یک فایل ذخیره کنین، و فایل رو اجرا کنین، بعد برنامه شما آماده برای اجراست. برنامه نویسای حرفه ای هر روز به این صورت عمل میکنن.

نکته: برنامه ها را از ابتدا بسازین:

شما باید شروع به نوشتن کد خود بدون دستورالعمل کنین . با یک فایل خالی شروع کنین
و هر خط کد خود را تایپ کنین.

این در ابتدا بسیار دشواره . وقت زیادی برای اشکال زدای صرف می کنین و سعی می کنین پیام های خطا را درک کنین، اما این یک نکتست. هر بار که شما مشفول بررسی و رفع یک خطا هستین، تجربه واقعی برنامه نویسی را بدست میارین. اینطوریکه یاد می گیرید و رشد می کنین.

شما می توانین به کد دیگران هم نگاه کنین، اما اونرو کپی نکنین و داخل کد خودتون نگذارید. اگر در کد وارد کنین و اجرا نشه، نمی توانین اونرو رفع اشکال کنین. کد دیگران را تجزیه و تحلیل کنین، کمی درباره نحوه کار آن یاد بگیرین، بعد خودتان اونرو بنویسین.

نکته: از کم شروع کنین :

این امر نسبتا شایع است که سعی کنید چیزی فراتر از سطح مهارت خود را بدست بیارید. این لزوما بد نیست اگر  انگیزه پیدا کنید، اونوقت شمارو  به یادگیری بیشتر علاقمند می کنه، از جمله این واقعیت است که اولین پروژه واقعی شما سال ها طول میکشه تا تموم بشه. مهم نیست که چقدر زمان میبره، تا زمانی که در حال یادگیری هستین در طول راهین.

از طرف دیگه، اگر زمان شما از دست رفته، پیشرفت نکرده باشین، باید با یک پروژه بسیار کوچکتر شروع کنین. در ابتدا، شما معمولا به برنامه های مبتنی بر متن بپردازین چرا که آنها از هر چیز دیگری آسونتر هستن. همه چیزهایی که باید بدونید برای ایجاد یک برنامه مبتنی بر متن چگونگی نمایش یک رشته روی صفحه و نحوه دریافت رشته ای است که کاربر آن را تایپ می کنه.

من می دونم، برنامه های مبتنی بر متن ، گرافیکی و سه بعدی نیستن. شما می دونید که چگونه همه می گند که ، شما نیازی به دونستن ریاضی برای برنامه  نویسی ندارین؟ خوب این برای برنامه نویسی گرافیک 3D درست نیست. شما نیاز به درک مفیدی از هندسه، جبر خطی، و کمی از حساب دیفرانسیل و انتگرال دارین.

بسته به نوع زبان برنامه نویسی که یاد می گیرین ،حتی یک GUI معمولی با دکمه ها و جعبه های متن هم می تونه دشوار باشه . این واقعا نیازی به دونستن ریاضی نداره، اما به احتمال زیاد نیاز به یک درک کامل از برنامه نویسی شی گرا و نمودارهای جسمی پیچیده داره.

توصیه من برای مبتدی ها اینکه که بازی های مبتنی بر متن را برای مدتی بنویسن. چند بازی مثل “حدس زدن شماره”، “مسابقه چند گزینه ای” و “تیک تاک” . سعی کنین ماجراجویی کنید.

از این پروژه ها برای یادگیری تمام ویژگی های زبان برنامه نویسی انتخاب شده خود استفاده کنین.

نکته: زیاد برنامه نویسی کنین :

برنامه نویسی یک تمرین صرفا نظری نیست. شما نمیتونین کتاب بخونین، فیلمها را تماشا کنین و جواب آزمونها را پیدا کنین، بعد انتظار داشته باشین بتونین برنامه های پیچیده بنویسین. برای یادگیری نحوه نوشتن کد، شما باید زیاد کدنویسی کنین.

کمی شبیه نجاریه. شما می تونین همه چیزهایی را که دوست دارین در مورد نجاری بخونین، اما خوندن تنها به شما مهارت لازم برای ساخت یه میز رو نمیده. اگر واقعا می خواین یاد بگیرین که چطور یه میز  بسازی، باید چوب، یک اره و  چسب ها را اماده کنین و در واقع تلاش کنین تا یه میز  بسازین. اولین میز شما احتمالا وحشتناک میشه. بنابراین شما باید تئوری ها رو بخوانین یا مشاوره بگیرین از یه نجار واقعی . میز دوم هنوز شاهکار نیست، اما بهتر از اولین تلاش شماست. اگر میزهای خود را نگه دارید و بارها تلاش کنید در نهایت شما یک میز دلخواه خواهید داشت.

برنامه نویسی هم همینطوره، در اون شما باید نرم افزار های مختلف رو برای به دست آوردن مهارت بنویسین. اولین برنامه ای که می نویسین زیاد بدرد نمیخوره و احتمالا کد کثیفی داره اما مهم نیست. بعضی از نظریه ها را بخوانین، راهنمایی دریافت بگیرین و یک برنامه جدید ایجاد بنویسین. هر برنامه ای که می نویسین باید بزرگتر و بهتر از گذشته باشه. این مراحل را برای مدت زمان طولانی تکرار کنین و به متخصص تبدیل بشید.

نکته : راهنمایی بخواید :

اگر سعی کردین مشکل خودتون رو برای بیش از یک ساعت حل کنین اما به جواب نرسیدین ممکنه زمان برای درخواست کمک باشه.

بعضی از دانشجوها بلافاصله بدون صرف وقت برای حل مشکل خودشون از دیگران کمک میگیرن. این امر به طور کلی در جامعه برنامه نویسی مورد توجه قرار گرفته . مردم ممکنه به شما بگن که به WhatHaveYouTried.com مراجعه کنید.

دانشجوها دیگه هرگز حاضر به دریافت کمک نیستن. این احتمالا یادگیری اونها رو کاهش می ده. اگر سعی کردین مشکل خودتون رو حل کنین، اما به هیچ  نتیجه ای نرسیدین، حتما  درخواست کمک کنین.

با این همه، پاسخ کسی رو به سوالات خودتون، کپی نکنین. جواب را تجزیه و تحلیل کنین و علت خطای خودتون رو یاد بگیرین. به این ترتیب، وقتی که شما با یه خطا  دوباره روبرو می شین، از قبلا می دونین که چطور اونرو  رفع کنین.همیشه سعی کنین مشکل خودتون رو برای اولین بار در گوگل جستجو کنین.

نکته : از راه درست درخواست کمک کنین :

مبتدی ها اغلب نمی خوان سؤالات خودشونو مطرح کنن، چراکه تجربیات اونها در مورد پرسش ها در جامعه برنامه نویسی بسیار دور از انتظارون بوده. اگر سوال خودتونرو به روش درست مطرح کنین، تجربه بهتری پیدا میکنین.

  1. پیام خطا دقیق خود را در جامعه قرار  بدین این مهم ترین عنصر اطلاعاته. اغلب مردم سعی نمی کنن به سؤال جواب بدن مگر اینکه پیام خطای دقیق را ببینن.
  2. اگر پیام خطایی وجود نداشته باشه، توضیح بدین که چه اتفاقی قرار بیفته  و چه اتفاقی افتاده . چیزی شبیه به “من انتظار داشتم که خروجی ۵ باشه، اما در واقع خروجی ۷ شد”. اغلب مشکل در کد شما نیست، در انتظار شماست. اگر شما چیزی را که انتظار نداشتین توضیح ندین، با جواب هایی مثل “کد به نظر میرسه درسته” اما “مشکل چیه؟” روبرو میشین.
  3. کد خراب خود را در جامعه قرار بدین. بدون دیدن کد جواب دادن خیلی سخت میشه.اونرو در اختیار دیگران قرار بدین، اگر اون خیلی بزرگ نیست، چرا که دیگران  کد شمارو برای بررسی مشکل اجرا خواهند کرد. اگر کد بیش از حد بزرگه  اون رو در ،  Github Gist یا Pastebin.com بگذارین، بعد لینک رو به سؤال خودتون اضافه کنین.
  4. کد خود را به درستی فرمت کنید ، کد خودتون رو مثل متن معمولی قرار ندین. یاد بگیرین چطور کد خودتون رو به سادگی فرمت کنین تا بتوانین اونرو بخونین.
  5. آنچه که قبلا سعی کرده اید را بگین. این به دیگران نشون میده که شما قبلا تلاش کردین.
  6. سعی کنید از اصطلاحات صحیح استفاده کنین. این همیشه امکان پذیر نیست، چرا که شما هنوز هم تمام اصطلاحات را یاد می گیرین، اما بهترین شات را به در جامعه قرار بدین. تلاش کنین که شرایط مشترک رو یاد بگیرین و از اونها به درستی استفاده کنین.

نتیجه :

برنامه نویسی سخت ، واقعا سخته. و اگر شما فقط از طریق کلاس های دانشگاه و یا آموزشگاه ها به دنبال یاد گیری باشین ، این کار ممکنه برای شما خیلی ناخوشایند بشه.

یک محیط برنامه نویسی واقعی را با یک IDE یا یک ویرایشگر متن تنظیم کنین. قبل از رفتن به پروژه های بزرگتر و پیچیده، برنامه های مبتنی بر متن را بنویسین تا همه ویژگی های زبان برنامه نویسی انتخاب شده رو یاد بگیرین. خودتون تمام کدهای خودتون رو بنویسین. ابتدا کد رو بدون کپی کردن وکمک گرفتن از افراد دیگر بنویسین.

زیاد کد بنویسین روش های مختلف را بخونید، خواندن، کد کردن، خواندن، کد کردن، خواندن و غیره و در نهایت شما رو حرفه ای میکنه.

وقتی که گیر کردین، سعی کنین مشکل خودتونو حل کنین، اما اگر نتونستین نگران نباشین کمک بخواین. اگر سؤال کنین، سریع تر یاد میگیرین. برای یک تجربه لذت بخش تر، به یاد بیارین که چطور از راه های صحیح سوال بپرسین، چرا که جامعه برنامه نویسی دارای چند ویژگی وحشتناکه.

از همه مهمتر، از آن لذت ببرید و ادامه دهید!

پی نوشت :

این نوشته برداشتی آزاد  با اندکی تغییر از کتاب برنامه نویسی برای مبتدی ها نوشته تام دالینگ بود .

هاون ابزار نظارت شخصی

همونطور که قبلا توی لینکستان  گفتم ، این بار به معرفی اپلیکیشن هاون
اختصاص پیدا میکنه :

هاون :

یک اپلیکیشن نظارتی برای جلوگیری از سرقت دیوایس (ابزار) سخت افزاری
مثل موبایل .  که هرکدوم از ما از ابزار های سخت افزاری مختلف
در طول روز استفاده میکنیم .

که مهمترین اونها گوشی های تلفن همراه ماست . و  چون تلفن های همراه پر هستند از چیپست هایی که قابلت نظارتی  دارند و اینکه سرویس های اطلاعاتی بزرگ از اونها برای نظارت علیه ما استفاده میکنند .

پس چرا خود ما از اونها برای تامین امنیت خودمون استفاده نکنیم ؟

هاون یک نرم افزار متن باز که فعلا برای گوشی های اندوریدی ارائه شده و از چیپست های تلفن همراه مثل دوربین ، بلندگو و …. استفاده میکنه و در صورت هرگونه تغییری در محیطش که براش ناشناس باشه به مالک گوشی حبر میده .

ایده اینه که امروزه تلفن های همراه با بهترین الگوریتم های رمز نگاری هم در معرض سرقت فیزیکی قرار دارند ، پس باید به دنبال راهی بود که از همه امکانات گوشی به نفع خودمون استفاده کنیم .

این پروژه توسط گاردین پروجکت و آزادی مطبوعات  اجرا شده و در حال توسعه است و اسنودن ایده استفاده از این ابزارهار رو برای افزایش سطح امنیتی مطرح کرده و در پشت صحنه این اپلیکیشن قرار داره .

برای مثال اگر شما یک ذخیره کننده داده برروی لپتاپ خودتون داشته باشید ، هاون میتونه با رکورد کردن هرگونه حرکت و جابه جایی ناشناس با استفاده از SMS  و یا از طریق ایمیل به صاحب اون ابزار خبر بده .

میکا لی یکی از اعضای آزادی مطبوعات ، کسی که به راه اندازی و تست اپلیکیشن کمک کرده درباره هاون میگه :

که در آینده ویژگی های دیگه ای مثل استفاده از اینترنت برای اطلاع رسانی و جلوگیری از کاهش باتری به این اپلیکیشن اضافه میشه .

“از هاون به عنوان یک سیستم ارزان قیمت در تامین امنیت خانه ها و ادارات هم میشه استفاده کرد .”

هاون رو از گوگل پلی میتونید دانلود کنید .اسنودن، که به روسیه تبعید شده است، قبلا به توسعه یک مورد برای گوشی  آیفون کمک کرده  که هنگامی که یک دستگاه ،اطلاعاتی را ارسال می کند  می تواند کاربران را در معرض خطر تشخیص قرار دهد.  او پیشتر  توصیه کرده بود که مردم از Dropbox بیرون بروند و از استفاده از گوگل و فیس بوک اجتناب کنند و به طور کامل توضیح داده است که چرا جمع آوری داده ها “مشکل اصلی آینده است“.

لینکستان

بعد از تاخیر نسبتا طولانی ، لینکستان این بار  شروع میکنم  .
این ماه با شلوغی هاش این نکته رو که باید در هرشرایطیلینکستان
به فکر امنیت خودمون و اطرافنیانمون باشیم  ، بیشتر از همیشه
مطرحش کرد  پس لینکستان  این ماه اختصاص پیدا
میکنه به آموزش امنیت .

لینک های شخصی :

  • علی مولایی که وبلاگش منبع کاملی برای دوستداران دنیای اپن سورس
  • آرش کدخدایی یا به قول خودش فانی لنسر که از وب و انسان مینویسه توی وبلاگش ، از وبلاگش حتما دیدن کنید که کلی ایده جذاب بهتون میده
  • ارشاد نیکخواه که حتما میشناسیدش و این روزها رو آورده به سمت وبلاگ نویسی

لینک های عمومی :

  • بی خوف دانشنامه ای که با ایده گسترش امنیت در فضای مجازی و اینترنت شکل گرفته و داره پیش میره.
  • اگر به دنبال چایی برای از نو خوندن و از نو نوشتن در زمینه امنیت در فضای مجازی هستین ، های لنو منبع خوبی برای شروع .

منابع داخلی :

  • اگر دنبال منبع أموزشی هستید برای یاد گیری زبان انگلیسی سری به وبلاگ یرما بزنید ، یرما رو رضا کشاورز راه انداخته تا دونسته هاش در زبان انگلبسی  به اشتراک بزاره .
  • برای آموزش برنامه نویسی هم میتونید به کافه پایتون برید تا با اصول برنامه نویسی پایتون آشنا بشید و اگه علاقمند شدید این دنیا رو بشکل حرفه ای تر دنبال کنید .

منابع خارجی :

استارت آپ ها :

  • استارتاپ این ماه هم با توجه به قسمت های دیگه امنیتی انتخاب کردم ، که اختصاص پیدا میکنه به استارتاپ هاون (Haven) که توسط اسنودن و تیم گاردین پروجکت داره توسعه پیدا میکنه . ایده اینه که از گوشی های هوشمند ابزار نظارتی بسازه برای افراد .[هاون رو در نوشته های بعدی کاملا معرفی میکنم .]

تلگرام :

  • تلگرام این ماه به خاطر مشکلات فیلترینگ کرکرش و آوردم پایین تا به وقتش دوباره افتتاحش کنم .

اختصاصی این ماه :

  • اختصاصی این ماه به معرفی تور و مرورگر اون اختصاص میدم که ، فعلا امنترین ابزار موجود برای گشت و گذار در محیط اینترنت.

کمپین ماه :

  • کمپین این ماه هم اختصاص پیدا میکنه به کمپین اشغال فلش در محیط وب که راه نفوذ معروف برای حملات سایبری به حساب میاد .

پیشنهاد فیلم :

پیشنهاد موسیقی :

  • یاور همیشه مومن – داریوش

احتیاط شرط عقله ؟

از قدیم ضرب المثلی مرسوم بود که :

احتیاط شرط عقله

اینکه آیا واقعا هست چیزی که این روزها زیاد باید بهش توجه کرد . من به عنوان شهروند در مقامی نیستم که بتونم درباره اتفاقات اخیر اظهار نظری بکنم اما از اونجایی که ما چیزی به اسم اینترنت آزاد نداریم لازم دونستم که مواردی برای حفظ امنیت خودمون در هر شرایطی ، اینجا بهش اشاره کنم .

احتیاط شرط عقله ؟

چگونه دولت و هرکسی را در جاسوسی کردن از خودمان متوقف کنیم ؟

  • اول از همه ، وبکم کامپیوتر خود را ببندید :

یکی از موارد ترسناکی که توسط اسنودن مطرح شد این بود که دولت ها توانایی کنترل دوربین وبکم شما را حتی از راه دور هم دارند . اگر دانش کمی هم در کامپیوتر داشته باشید ، با کمی جستجو در اینترنت موارد گوناگونی از نحوه دسترسی به دوربین های وبکم را به راحتی پیدا میکنید . استفاده  از یک تکه کوچک کاغذ به راحتی شما را دربرابر این مورد ایمن می نماید.

  • وی پی ان (VPN) خود را داشته باشید :

شبکه مجازی خصوصی یا (VPN) بصورت موثر آی پی و ترافیک مصرفی شما را از تغییر میدهد .بنابراین همه فعالیت شما از دید سرویس دهنده اینترنت مخفی می ماند .

اساسا ، زمانی که شما به سرویس دهنده اینترنت یا (ISP) متصل میشوید ، و سپس  هر وبسایت و یا هر محتوایی که در خواست کرده اید در دسترس شما قرار میگیرد .بنابراین همه فعالیت شما زیر نظر سرویس دهنده اینترنت خواهد بود .

اما زمانی که از وی پی ان استفاده میکنید ، آی پی شما با توجه به کشوری که  وی پی ان از آن سرویس میگیرد تغییر میکند بنابراین سرویس دهنده اینترنت شما تصور میکند که شما از کشور محل وی پی ان به  آن متصل شده اید .

به این وسیله فعالیت شما از نظر سرویس دهنده اینترنت و در نتیجه دولت مخفی میماند.

توجه : از هر منبعی وی پی ان دانلود نکنید فقط از منابع رسمی مانند وبسایت های شرکت های تولید کننده و یا استور های موبایل ، چرا که منابع غیر رسمی محل مناسبی برای انتقال فایل های مخرب می باشد .

  • دیسکانکت را نصب کنید :

افزونه دیسکانکت به شما امکان مدیریت وبسایت هایی که فعالیت شما را ردگیری میکنند می دهد .

در سالهای اخیر شرکت های بزرگ به دنبال توسعه ابزارهایی بودند که بتواند فعالیت شما را در محیط اینترنت رد گیری کرده و آنرا به شرکت های تبلیغاتی می فروشند .

توجه ۲ :یکی از بزرگترین این شرکت ها شرکت گوگل است که بصورت علنی اعلام میکند درصورتی که خواستار استفاده از سرویس های وی هستید باید این اجازه را بدهید که فعالیت شما را در محیط اینترنت رصد کرده و آنرا به شرکت های دیگر بفروشد .

توجه ۳ :راه حل جایگزین استفاده از مرورگر تور و موتور جستجور داک داک گو می باشد .

  • از HTTPS استفاده کنید :

این مورد به اندازه کافی در برابر دولت ها موثر نیست اما گزینه مناسبی برای حفظ امنیت در برابر سارقان اینترنتی می باشد .

بدون شک متوجه شده اید زمانی که میخواهید از درگاه های پرداخت اینترنتی استفاده کنید HTTP از آدرس وبسایت به HTTPS تغییر می یابد .HTTPS فقط راهیست برای آنکه مطمئن شوید وبسایتی که از آن بازدید میکنید واقعا همانی است که مد نظر شماست .

از آنجا که اکثر وبسایت های حساس مانند بانک ها از HTTPS استفاده میکنند – اما نه همه آنها – شما میتوانید با فعال سازی افزونه HTTPS-Everywhere که از طریق Electronic Frontier Foundation قابل دانلود است جستجوی خود را در اینترنت ایمن نماید .

  • از یک ایمیل رمز گذاری شده امن استفاده کنید :

امنیت ایمیل شما از طریق شخص ثالثی همیشه در معرض خطر است . سابقا بهترین گزینه  الگوریتم PGP که هنوز هم از آن استفاده میشود اما راه اندازی آن برای بسیاری از مردم نسبتا آزار دهنده می باشد .

با این حال، اکنون گزینه های بسیار بیشتری دارید. برای مثال ProtonMail، یک سرور ایمیل است که به طور پیش فرض به طور کامل رمزگذاری شده ، بنابراین شما مجبور نیستید بیش از حد در مورد آن نگران باشید.

اما اگر به امنیت زیادی نیاز دارید – اگر در فعالیت های حقوق بشر کار می کنید یا مثلا یک روزنامه نگار تحقیقاتی هستید، این ممکن است به اندازه کافی امن نباشد. برای اکثر مردم، با این حال، به اندازه کافی نیازهای اولیه را برطرف میکند.

  • از پیام رسان هایی که از الگوریتم های رمزنگاری استفاده میکنند ، مهاجرت کنید :

به طور مشابه، برنامه های پیام رسانی رمزگذاری شده این روزها بسیار شایع تر از گذشته هستند – و حتی برنامه های اصلی مانند WhatsApp، iMessage و Facebook Messenger به طور پیش فرض رمزنگاری END to END زا ارائه میدهند .

اما حتی با این نگاه شما نمیتوانید از فیسبوک و اپل بخواهید که سطح دسترسی خود به اطلاعات شما را کاهش دهند حتی اگر ارتباطات خود را با دولت به کلی قطع نمایند .

بنابراین شما میتوانید از پیام رسان Signal که توسط Whisper Systems پیاده سازی و فعالیت میکند استفاده کنید . این پیام رسان توسط اسنودن  مورد تایید قرار گرفته است .

  • …سایر مواردی که هکر ها میتوانند جاسوسی شما را نمایند :

حتی اگر دولت ها به طور خاص به جاسوسی از شما نپردازند ، این امکان برای هرکسی که آشنایی با سیستم های مخابراتی داشته باشد وجود دارد تا از رفتار شما در اینترنت جاسوسی نمایند .

ارکا کوویونن مشاور متخصص امنیت سایبری شرکت F-Secure میگوید :

اگر چه شرکت های مخابراتی مشتاقانه می گویند که آنها بر رفتار مشتریان خود در فضای مجازی جاسوسی نمی کنند، اما آنها باید از اجرای قانون پیروی کنند – به طوری که آنها می توانند تشخیص اینکه آیا شما شروع به حمله DDOS یا هر چیز دیگری می کنید ، بدهند.

این بدیهی است که بسیار مفید می باشد چرا که دولت ها باید از وقوع جرم جلوگیری کرده ، پس به این دسترسی ها نیاز دارند .

اما در این سالها شاهد موارد متعددی بوده ایم  که شخصی برای یکی از شرکت های مخابراتی کار میکرده و شروع به جاسوسی از اعضای خانواده ، همکاران ، دوست پسر و یا دوست دختر سابق خود و یا شروع به جاسوسی از یکی از مقامات دولتی کرده است .

بنابراین این یک نیاز واضح و متفاوت است که مردم دربرابر این چنین تهدیداتی نیز مجهز شوند.

ما باید بگویم ، اگر جه این شرکت ها به سرعت پاسخ میدهند که این کار توسط کارمندان و به صورت خودسرانه انجام می گیرد و در صورت مشاهده با شخص خاطی برخورد انضباطی میشود.

احتیاط شرط عقله ؟

  • کاهش فضای اسیب پذیر :

احتمالا مشکلی برای شخص یا افرادی که بخواهند از شما جاسوسی کند وجود ندارد درصورتی که فقط میکروفن گوشی شما را از راه دور روشن کرده و شروع به ضبط صدا نماید .

کاهش فضای آسیب پذیر به معنای بستن و یا غیر فعال کردن پورت های فیزیکی بر روی دستگاه شماست که در صورت فعال بود امکان حاسوسی برای فرد و یا افرادی را فراهم میکند .

این کمی پیچیده و طولانی است اما دستور العمل هایی برای کاهش آسیب پذیری ها وجود دارد که به صورت رایگان در اینترنت منتشر شده است . به عنوان مثال دولت استرالیا دستورالعمل جامعی در این زمینه دارد هرچند که ویژه مقامات دولتی است اما بصورت رایگان منتشر شده است .

ساده ترین شکل کاهش آسیب پذیری ها موردی است که در ابتدا ذکر شد و همان پوشاندن دوربین وبکم دستگاه مورده استفاده شماست .

  • مراقب لوازم هوشمند باشید :

اگر میخواهید خانه خود را هوشمند کنید باید آگاه باشید که این ابزار نیز میتوانند مورد سوء استفاده قرار گیرند .

مردم واقعا به مفهومی که این روزها بسیار مطرح شده به نام اینترنت چیزها تا تابستان گذشته فکر نمیکردند ، زمانی که پژوهش گران متوجه شدند تنها با هک کردن یخچال هوشمند سامسونگ امکان دسترسی به اطلاعات جیمیل افراد وجود دارد .

سپس در اکتبر سال جاری، متوجه یک حمله DDoS سراسری شدند که توییتر، Spotify و دیگر سایت های محبوب را در سراسر جهان با هک کردن دستگاه های هوشمند انجام داد، نه کامپیوترها -و لوازم هوشمند نشان دادند که چگونه آسیب پذیر هستند.

بنابراین اگر شما دستگاه های هوشمند را در  خانه خود می خواهید، لازم است اقدامات احتیاطی بیشتری به منظور محافظت از آنها انجام دهید، مثلا، در مورد نصب نسخه های به روز رسانی امنیتی و با استفاده از احراز هویت چند منظوره (به جای اینکه تنها با یک رمز عبور) در صورت امکان، استفاده کنید. آنها را به شبکه اصلی کامپیوتر اصلی خود متصل نکنید و هرگز آنها را به WiFi عمومی وصل نکنید.

  • فکر کنید که آیا واقعا نیاز به استفاده از Tor دارید:

در صورتی که نمی دانید، Tor یک مرورگر ایمن است که اساسا آدرس IP شما را دوباره مرتب می کند تا مکان شما شناسایی نشود.

 با این حال، استفاده از VPN برای اکثر افراد  به اندازه کافی  مناسب است. اگر بخواهید به هر دلیلی به وب تاریک بروید، مرورگر Tor واقعا مفید است.

 با استفاده از Tor ، مردم به اشتباه از چیزهایی مانند فیس بوک و گوگل استفاده می کنند. متاسفانه، اگر از Tor برای چیزهای روزمره مثل این موارد استفاده می کنید، شما به طور خودکار موقعیت خود را به خطر می اندازید.

  • و در نهایت مراقب سلامت روان خود باشید :

میزان کافی در تلاش برای حفظ حریم شخصی  همیشه مفید و قابل پذیرش است . اما به این نکته توجه داشته باشید که همیشه موارد پیش بینی نشده ای وجود دارد که امکان به خطر انداختن امنیت شما را ایجاد می کند .

در صورتی که بیش از پیش درگیر این امر شدید لازم است تا با مراجعه به روانشناس از سلامت روان خود مطمئن شوید .

 

 


پ ن :

این نوشته ترجمه ای آزاد با اندکی تغییر از “How to stop the government and everyone else from spying on you” نوشته آشیتا ناگش است .

از پس سعی میکنم در آخرین چهار شنبه هر ماه به بررسی روش های حفظ امنیت شخصی در محیط اینترنت تحت عنوان چهارشنبه ها با امنیت بپردازم.

مطالب مرتبط :

خبر از دروغ تا واقعیت 
زلزله و جنبش های خیابانی سه تفاوت و یک شباهت 
نکاتی برای حفظ امنیت