همه پایتون کارا !

به مناسبت پایکان ۲۰۱۶

دیدین آدم بعضی وقتا یه کاریو یبار میکنه اینقد بهش حال میده که به قولی میره تو مخش یجور حس خاصی به این قضیه پیدا میکنه ، حالا حساب کنین توی جمعی از یه دنیای بزرگتری میشنوین که تا حالا تمام اطلاعاتتون در حد صفر بوده ازش ،دوس دارین که دوبار امتحانش کنین اما خو دستو پاتونو غول چراغ جادو بسته (:
اینکه میگم غول دقیقا منظورم ماکروسافته ، بزارین واضحتر بگم توی سیستم آموزشی که من درس خوندم محصولات ماکروسافتی از اولویت ، علاقه و اهمیت خاصی برخورداره در نتیجه به خاطر جوء موجودم اساتید ما زیاد وارد بحثای جدید نمیشدن ، پس منطقی بود که کسی مثله من زیادم در جریان قصیه نباشه .
درسته که این وظیفه دانشجو که بره دنبال علم و این حرفا ، اما تا وقتی ندونه سر فصلو میخواد دنبال چی بگرده خو؟ بهرحال از جرقه اون روز گذشت تا رسیدیم به اوایل اردیبهشت ماه و رویداد پایکان ایران دوره دوم ، در طی یک تصمیم یهویی تصمیم گرفتم برم ببینم چخبره.

در اصل پایکان یه دوره همی برنامه نویسای پایتون و کسایی که به این زبان علاقه دارنه ، و اینکه چن نفر آدمه حرفه ای و این کاره میان و راجع بهش حرف میزنن.
پایکان به نوعی هم جالب بود هم نه خیلی تو ذوق میزد . میگم جالب بود ، چون ارائه های جالبی داشت بنی ببشتر ایده های جالبی گرفتم ازش «البته ارائه نچسبم توش زیاد بود ولی اینجا جاش نیس » اما عمده ترین ایرادی که میشه به پایکان گرفت اینه که کاملا بی برنامگی توش به چشم میاد اینکه شما میدونید چنتا مهمون دارین اما صندلی براش تعریف نکردین خب جالب نیس خیلی ، میدونم که پایکان چون رایگانه خب خیلی نمیشه انتظاری داشت و نمیخوام تلاش دوستامو ندید بگیرم اما میشد بهتر از این برنامه رو اجرا کرد که کسایی که اومدن خیلی اذیت نشن . امیدوارم که امسال مثل دوره قبل نباشه.
gallery-img1
حالا دیگه بریم سر قسمتای جذاب ؛ شاید بشه گفت قسمت خوشمزه توی هر دوره همی مثله پایکان خوردنیاش باشه ، از حق نگذریم بدم نبود از پذیرایی میان وعده ای تا ناهار و پذیرایی آخر.
رفتن به همچین همایشایی همیشه تجربه خوبی داره با اینکه ایراد زیادها اما اتفاقای خوبم کم نیس ، بیشتر اینکه شما جایی وارد شدین که میتونین کلی ایده جدید بدست بیارین یا با آدمایی آشنا میشین که کارای جدید کردن و برحسب اتفاق شمام به کار اونا نیاز دارین یا حتی اونا به شما نیاز دارن این فقط توی همچین دوره همیایی پیدا میشه که تو ایران از خیلیم ، خیلی کمتره.

توی پایکان ۲۰۱۵ ، مراسم با پیام خودو فن روسوم بود که درباب پایتون به کاربرای ایرانی گفته بود : شرکت کنندگان محترم
کنفرانس پایتون برای تقریبا دو دهه است که به صورت یک سنت برگزار می‌شود. هم‌زمان با رشد و بزرگتر شدن انجمن جهانی پایتون، گروه‌های محلی هم در اکثر نقاط جهان، کنفرانس پایتون خود را سازمان‌دهی می‌کنند و در این بین کنفرانس پایتون ایران به‌تازگی به این جمع اضافه شده است و من از این بابت که میتوانم خوشامد گرم و صمیمانه خود را به شما ابراز کنم واقعا خوشحالم. خوشامدی برای ورود شما به کنفرانس و همچنین انجمن جهانی پایتون.
با اینکه من نمی‌توانم شخصا در مراسم شرکت کنم، اما مطمئن هستم که همه شما از مرتبط بودن با دیگر استفاده‌کنندگان از پایتون لذت می‌برید. ارتباطی که با به اشتراک گذاشتن کارها و آموختن از همدیگر و داشتن یک زمان عالی با یکدیگر همراه هست.


شروع شد و با اهدای جوایز تموم شد.رفتن من بیشتر واسه آشنا شدن با لینوکس بود اما با تنها چیزی که آشنا نشدم همین یه قلم جنس بود (: بدم نشد لااقل شناختن آدمای جدید تجربه ای که کم پیش مباد اونم تو کاری که ما داریم .

این نوشته رو میخواستم توی سری خودمونی منو لینوکس بزارم امانشد، هرکاریش کنیی پایتون ، پاتونه (: لینوکس لینوکس ،.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *